Mongolia Centralna i Wschodnia 10 dni

Wycieczka objazdowa

od  4250 PLN
cena za osobę / 10 dni

Rezerwuj

Odkryj Krainę Wiecznie Błękitnego Nieba!

Na dalekim horyzoncie nie widać granicy między stepem a niebem. Bezkresne równiny i wzgórza uwodzą kolorem wszędobylskiego piasku. Rzeki meandrują wśród nagich skał i pożółkłych od słońca traw. Czasem ciszę natury przerywa parskanie baktrianów i koni, niekiedy zalesiona łąka pokrywa się plamkami krów i owiec. Wszystko zdaje się od wieków trwać w niezmiennej harmonii. Ale to tylko jeden z pejzaży tajemniczej Mongolii. Tuż za zakrętem czekają barwna kultura nomadów i pomniki starożytnej historii. Pokonaj więc mongolski step na grzbiecie dwugarbnego wielbłąda, odnajdź Żółwią Skałę i święte drzewo szamanów. Po nocy w tradycyjnej jurcie wyrusz tropem dinozaurów do ruin fortecy na Jedwabnym Szlaku i owianych legendami buddyjskich klasztorów. Zanurz się w hipnotyzujących dźwiękach Mongolii i sprawdź, co widać z ogromnego posągu Czyngis-chana na koniu. Koniecznie zajrzyj też w tętniące życiem zaułki Ułan Bator, gdzie koczownicza przeszłość splata się ze szklaną nowoczesnością.

W cenie

Wizyta w manufakturze tradycyjnego, filcowego obuwia

Wizyta w manufakturze tradycyjnego, filcowego obuwia

Eskapada do rezerwatu Gun Galuut

Eskapada do rezerwatu Gun Galuut

Autentyczne spotkania z mongolskimi koczownikami

Autentyczne spotkania z mongolskimi koczownikami

Woda pitna i dodatkowe produkty żywieniowe (soki, owoce, warzywa)

Woda pitna i dodatkowe produkty żywieniowe (soki, owoce, warzywa)

Transfery lotniska – hotele – obozy jurtowe – trasa wycieczki (klimatyzowany bus)

Transfery lotniska – hotele – obozy jurtowe – trasa wycieczki (klimatyzowany bus)

Wejścia biletowane do muzeów, parków narodowych, klasztorów

Wejścia biletowane do muzeów, parków narodowych, klasztorów

Koncert tradycyjnych pieśni i tańców

Koncert tradycyjnych pieśni i tańców

Przejażdżka konna

Przejażdżka konna

Wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach

Wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach

Wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje/obiadokolacje)

Wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje/obiadokolacje)

Opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour

Opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour

Noclegi w hotelach 3* (pokoje 2-osobowe z łazienkami)

Noclegi w hotelach 3* (pokoje 2-osobowe z łazienkami)

Noclegi w jurtach (2-3-4-osobowe)

Noclegi w jurtach (2-3-4-osobowe)

Zwiedzanie miejsc niedostępnych dla zwykłych turystów

Zwiedzanie miejsc niedostępnych dla zwykłych turystów

Opieka lokalnego przewodnika

Opieka lokalnego przewodnika

Kameralne grupy

Kameralne grupy

Ubezpieczenie KL, NNW, OC + bagaż

Ubezpieczenie KL, NNW, OC + bagaż

Składka na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny

Składka na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny

Wybrane atrakcje

pałac zimowy bogd khan ułan bator mongolia

Ułan Bator

Chyba żadne inne miasto na świecie nie ma tak zaskakującej przeszłości jak Ułan Bator! Legenda, kryjąca zresztą całkiem spore ziarnko historycznej prawdy, mówi, że stolica Mongolii powstała w 1693 r., gdy czteroletniego Dzanabadzara uznano za inkarnację bogd gegeenów, najwyższego rangą mongolskiego duchownego buddyjskiego i przywódcę politycznego. Zanim miasto rozrosło się nad brzegami jeziora Szireet Cagaan Nuur, wędrowało po mongolskich stepach. Koczującą siedzibę Dzanabadzara miejscowi nazywali Örgöö (jurta pałacowa), a Europejczycy – Urga. Tak właśnie miasto funkcjonowało na mapach aż do 1924 r., gdy zostało przemianowane na Ułan Bator (dosł. Czerwony Bohater) na cześć dowódcy wojskowego Damdina Suche Batora. Wiek XX przyniósł stolicy nie tylko nową nazwę, ale też nowy pejzaż – intrygującą mieszankę socrealistycznych gmaszysk i bloków z wielkiej płyty, Orientu i szklanej globalizacji. Komunistyczne wichry rozwiały najwspanialsze zabytki Ułan Bator: budynki pałacowe i niemal wszystkie lamajskie świątynie. Na szczęście do dziś w stolicy Mongolii zobaczymy orientalne pałace Bogd-chana i Czin wan Chanddordża, klasztory Gandan, Czojdżin lamy (muzeum), Geser süm czy Dar' echijn süm, a także muzea pełne niespodzianek dla miłośników historii, etnografii, sztuki, przyrody i koczowniczego folkloru.

step mongolia

Rezerwat Gun Galuut

Imponujące, potężne rogi, piękne umaszczenie futra i zacięty wyraz pyszczka – argale, największe na świecie dzikie owce, zwane też na cześć swojego odkrywcy owcami Marco Polo, są zagrożone wyginięciem, podobnie jak wiele z niemal 200 udokumentowanych gatunków ssaków, ptaków, płazów i ryb żyjących w zróżnicowanym środowisku mongolskiego rezerwatu Gun Galuut. Wędrówka będzie doskonałą okazją do wytropienia zwierząt, które przed człowiekiem raczej umykają. Tutejsze rzeki, wśród których jest jedna z najdłuższych w Mongolii – Kherlen, to środowisko życia sporych rozmiarów szczupaka amurskiego, miętusa pospolitego i charakterystycznej ryby o nazwie brachymystax. W pobliżu terenów podmokłych i jezior, z których największe to Ikh Gun i Ayaga, dosięgną nas z kolei pokrzykiwania gęsi łabędzionosych i tybetańskich, piski ostrygojadów, klangor żurawi białych i klekot bociana czarnego. Przy odrobinie szczęścia w górzystych partiach rezerwatu usłyszymy drapieżne rarogi i orły stepowe. Wśród traw być może wypatrzymy puchatą szczekuszkę, wygrzewającego się w słońcu susła moręgowanego, a nawet prowadzącego nocny tryb życia lisa stepowego. Obcowanie z mongolską naturą zapewni nam niezapomniane wrażenia na każdym kroku!

jurta koń polowanie z orłem mongolia

Mongolskie jurty

Od wieków koczownicy z Azji Centralnej i Wschodniej wędrowali po stepach i pustyniach wraz z całym dobytkiem. Stale przenosili się z miejsca na miejsce, więc mieli niewiele – tyle, by przetrwać i móc łatwo zmienić lokalizację obozu. Odwiedzając lokalne rodziny koczowników, poznamy esencję nomadycznego stylu życia, który stanowi codzienność dla aż 30 proc. współczesnych mieszkańców Mongolii. Dni i noce spędzone w jurcie szybko udowodnią nam, że nie jest to zwykły namiot, który znamy z letnich wycieczek na łono natury. Przemyślana konstrukcja z drewna, pokryta skórami, płótnem lub wojłokiem, zapewni nam ochronę przed upałami i chłodem, przytulną wygodę i swoiste stepowe luksusy. Choć wewnątrz tradycyjnej jurty nie ma wiele miejsca, wszystko i wszyscy mają swoje ściśle określone miejsce, tak by całość chodziła jak w zegarku – bo właśnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara powinniśmy przemieszczać się po okrągłym namiocie, co wynika ze względów praktycznych i poszanowania dla zasad buddyzmu. Krzątając się po jurcie o poranku czy też wsłuchując się w nocne odgłosy stepu, spróbujemy uchwycić towarzyszące koczownikom poczucie wolności, bezpieczeństwa, bliskości z naturą i podążania za tradycją. Wówczas bez trudu odgadniemy, dlaczego w języku mongolskim ten rodzaj namiotu mieszkalnego nazywa się po prostu „ger” – „dom”.

baktrian wielblad dwugarbny mongolia

Hodowcy wielbłądów

Jak wygląda świat z perspektywy wielbłąda? Żeby to sprawdzić, odwiedzimy mongolskich hodowców, którzy pomogą nam wdrapać się na grzbiety baktrianów i poprowadzą zwierzęta sobie tylko znanymi ścieżkami rozległych stepów. Opowiedzą nam, jak wygląda codzienne życie ze stadkiem dwugarbnych podopiecznych, i wyjawią sekrety kryjące się za włochatymi strzygącymi uszami. Poznamy fascynującą historię baktrianów, które od co najmniej 4 tys. lat towarzyszą człowiekowi w wędrówkach po Azji – jako środek transportu, zwierzę juczne, ale też źródło wełny, mleka, skóry i mięsa. Bez wątpienia dowiemy się, co baktriany lubią przekąsić i czym się różnią od jednogarbnych kuzynów. Rozwikłamy też zagadkę zadziwiającej gospodarki wodnej wielbłądów, które mogą jednorazowo wypić, bagatela, 120 l wody, potem zaś przez kilka dni nie pić wcale. A jeśli wciąż będzie nam mało obcowania z dwugarbnymi wierzchowcami, uważnie obserwujmy otoczenie – nie wszystkie mongolskie baktriany są bowiem udomowione, część osobników żyje dziko (największa populacja jest na pustyni Gobi), pogryzając trawę, która nawinie się pod kopyta. Kto wie, może i nam uda się zobaczyć wielbłądy w naturze?

żółwia skała park narodowy gorchi-tereldż mongolia

Park Narodowy Gorchi-Tereldż

Legenda głosi, że w Żółwiej Skale ukryte jest srebro, a każdy, kto spróbuje wydobyć skarb, usłyszy jedynie śmiech pilnującej go królowej. Mimo to miejscowi wierzą, że sporych rozmiarów ostaniec skalny w kształcie żółwia, który zobaczymy w Parku Narodowym Gorchi-Tereldż, przynosi odwiedzającym upragnione bogactwo. Wędrując po trawiastym rezerwacie, odkryjemy jeszcze inne tajemnice drzemiące w granitowych formacjach o niezwykłych kształtach zwierząt, roślin, a nawet ludzi. Także żywa natura ma tu wiele do zaoferowania – wsłuchamy się w piękne trele 250 gatunków ptaków, m.in. słowika rubinowego czy świstunki złotawej. Czasem usłyszymy też rżenie koni, których na terenie parku mieszka całkiem sporo. W Gorchi-Tereldż spotkamy ponadto… słonia – po 108 schodach, mających odzwierciedlać trąbę, wdrapiemy się do świątyni Arjabal (początek XX w.), której niezwykła architektura przypomina słoniową głowę. Nieprzypadkowo budynek zdobi również 108 małych stup, a tyle samo młynków modlitewnych czeka na buddyjskich wiernych. Tuż obok znajdziemy owianą legendami jaskinię Myal Bogd, kryjącą niewielką świątynię z wizerunkami buddyjskich bóstw – w tym Ochirvaaniego, który roztacza opiekę nad Mongolią i jej mieszkańcami.

folklor kultura kobieta mongolia

Mongolski folklor i kultura

Mongołowie, potomkowie wielkiego Czyngis-chana, to ludzie dobrzy, prości, gościnni, muzykalni i niesamowicie zżyci z przyrodą. Choć coraz chętniej zamieniają tradycyjne jurty na murowane domy, bloki z wielkiej płyty albo szklane wieżowce Ułan Bator, koczowniczy tryb życia wiedzie tu nadal ok. 30 proc. populacji. Stepowo-pustynny wiatr po dziś dzień hula w duszach mieszkańców Mongolii, niosąc hipnotyzującą gardłową pieśń o narodzie wolnym, odważnym, nade wszystko ceniącym bezpretensjonalność i wielowiekowe tradycje. Z Mongołami łatwo nawiązać nić serdecznej przyjaźni, zostając ich „andą”. Braterstwo dusz można przypieczętować czajem albo piwem, zwanym tu żółtym kumysem (szar airag), które smakują tak samo dobrze przy wieczornym ognisku na dzikim pustkowiu i w stylowej knajpce w centrum stolicy. Bo Mongołowie jak nikt inny potrafią snuć wciągające opowieści, które zabierają słuchaczy na Jedwabny Szlak, a w oddali wciąż pobrzmiewają bębnami szamanów, tętentem końskich kopyt, świstem łuczniczych strzał i cichym trzepotem skrzydeł orła – inteligentnego drapieżnika, z którym symbioza od starożytności pozwalała człowiekowi przetrwać w surowym stepie.

park narodowy chogno chan mongolia

Park Narodowy Chogno Chan

Niecałe 300 km od tętniącego życiem Ułan Bator leży Elsen Tasarchaj – miejsce, gdzie pośrodku trawiastego stepu, w sąsiedztwie górskich szczytów i niewielkiej rzeki, wyłaniają się ni stąd, ni zowąd piaszczyste wydmy. Niezwykłość krajobrazu niczym z pustyni Gobi potęgują dumnie kroczące po żółtym piasku wielbłądy. Tuż obok natura zaskakuje ponownie: w położonym blisko wydm Parku Narodowym Chögnö Chan dziki step spotyka się z tajgą, nad którą wyrasta czczona przez miejscową ludność góra Chögnö Chan. U jej podnóża i na szczycie odkryjemy zachwycające dzieło ludzkich rąk – datowany na XVII w. klasztor Erdene Khamba, zbudowany przez buddyjskiego duchownego Zanabazara na cześć lamy Erdene. Szybko dostrzeżemy, że piękny klasztor, wyróżniający się żywymi kolorami na tle szarych skał, jest niestety zrujnowany. Mimo to świątynię nadal odwiedzają mnisi, odprawiający tu buddyjskie ceremonie z okazji krajowych i lokalnych świąt. Kto pokona granitowe formacje skalne, by dostać się na szczyt Chögnö Chan, pozna nie tylko drugą, starszą część klasztoru i legendę o duchu góry, lecz także zobaczy fenomenalną panoramę okolicy.

charchorin karakorum mongolia rzeka orchon

Karakorum

W zacisznym miasteczku Karakorum (Charchorin) odkryjemy legendy XIII-wiecznego Imperium Mongolskiego, założonego przez potężnego Czyngis-chana. Jak się szybko przekonamy, złoty okres dawnej stolicy Mongołów – sprytnie ulokowanej na skrzyżowaniu szlaków handlowych, tętniącej różnorodnością kultur i religii oraz kuszącej przybyszy z różnych zakątków Azji szczodrością przyrody i bogactwem orientalnej architektury – trwał ledwie pół wieku. Czy kamienne żółwie, strzegące niegdyś bram do miasta, zdradzą nam, dlaczego chińskie wojska zrujnowały piękny pałac chana, dworskie budynki i świątynie? Te sekrety średniowiecznej mongolskiej historii na pewno poznamy w lokalnym muzeum. Ducha chańskiej przeszłości odnajdziemy też na niewielkim bazarze, gdzie wśród stoisk z urokliwym rękodziełem poczujemy się jak w kupieckiej części siedziby wielkiego chana Ugedeja. Przyjemny powrót do nieco mniej spektakularnej rzeczywistości współczesnego Karakorum zapewni przejażdżka konna, podczas której, kołysani na grzbietach wierzchowców, zachwycimy się bujną zielenią w dolinie rzeki Orchon (UNESCO).

klasztor erden zuu karakorum mongolia

Klasztor Erdene Dzuu

Co przy jednym z najstarszych i największych klasztorów lamajskich w Mongolii robi… rzeźba w kształcie fallusa? Legenda głosi, że posąg, zwany skałą z Karakorum, miał przypominać o surowej karze, która spotkała pewnego mnicha za złamanie celibatu. Nie jest to jedyna pamiątka przeszłości na terenie niegdyś imponującego XVI-wiecznego klasztoru Erdene Dzuu. Zgodnie z nazwą świątyni, tłumaczoną jako Drogocenne Statuy Buddy, zobaczymy tu także bogato zdobione posągi buddyjskiego mędrca, kamienne stele z czasów Imperium Mongolskiego, chańskie grobowce i zabytkowe stupy, z których najpiękniejsza jest Złota Stupa. Przechadzając się po pozostałościach kompleksu, liczącego dawniej aż 62 świątynie i setki innych budynków, spróbujemy się dowiedzieć, dlaczego pod koniec lat 30. XX w. Stalin zdecydował się oszczędzić klasztor przed niszczycielskimi siłami komunistów. Być może odpowiedź znajdziemy w gablotach klasztornego muzeum…

konie przewalskiego park-chustajn nuruu mongolia

Park Narodowy Chustajn nuruu

Blisko 700 gatunków roślin, 217 gatunków ptaków, 385 gatunków owadów i 44 gatunki ssaków składają się na unikalną faunę i florę mongolskiego Parku Narodowego Chustajn nuruu. Wśród gazeli, świstaków, koziorożców, manuli stepowych i innych okazów bogatej przyrody pewien gatunek wyróżnia się szczególnie – to koń Przewalskiego. Ten zagrożony, jedyny dziko żyjący współcześnie gatunek koni, nazwany na cześć rosyjskiego geografa i badacza Nikołaja Przewalskiego, uznano w połowie XX w. za wymarły na wolności. Na szczęście niewielka populacja zwierząt zachowała się w południowo-zachodniej Mongolii – dziś możemy je oglądać m.in. w parku Chustajn nuruu nieopodal Ułan Bator. Konie Przewalskiego przypominają konie domowe, ale mają bardziej krępą budowę ciała i krótką, sterczącą grzywę. Są pozbawione grzywki na czole, a także niższe od koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej, które znamy ze szkółek jeździeckich i torów wyścigowych. Choć na żadnym z koni Przewalskiego nie pokłusujemy po bezkresny horyzont, to prawdziwym szczęściem jest zobaczyć w naturalnym środowisku zwierzę, które już od kilku tysiącleci zamieszkuje stepy i półpustynie Azji Środkowej!

klasztor gandan ułan bator mongolia

Klasztor Gandan

Czy wchodząc do największego ośrodka buddyzmu w Mongolii, można poczuć równie wielką radość? Przekonamy się o tym w klasztorze Gandan w Ułan Bator, którego nazwa oznacza właśnie „pełnię radości” lub „przyszły raj dla Buddy”. Radość dla oczu bez wątpienia przyniesie nam niezwykły mariaż stylów architektonicznych: mongolskiego, chińskiego i tybetańskiego, od 1838 r. obecnych w lokalnych świątyniach i stupach. Tuż za orientalną bramą z zielonym dachem ujrzymy Megdżiddżanrajseg süm – największą z klasztornych świątyń, gdzie odkryjemy 26,5-metrowy posąg Awalokiteśwary. Na terenie klasztoru Gandan zobaczymy ponadto grobowce bogd gegeenów (przywódców religijnych Mongolii), zabytki sakralnego malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego, a przede wszystkim bezcenne rękopisy i ksylografy, zapisane po mongolsku, tybetańsku, chińsku, mandżursku i w sanskrycie. Przechadzając się po kompleksie, z pewnością nie raz usłyszymy delikatny szum wirujących młynków modlitewnych z wypisanymi mantrami, które mają wielkie znaczenie w duchowości wyznawców buddyzmu.

Cała trasa

Terminy i ceny wycieczek


Termin Ilość dni Wolne miejsca Cena Rezerwacja
Na życzenie 10 6 4250 zł* Rezerwuj Book Buch книга

* Cena może obejmować część wpłaty w USD lub EUR oraz nieznacznie różnić się od podanej w tabeli, w zależności od aktualnych kursów walut. Do podanej kalkulacji użyto uśrednionego kursu 3,70 zł za 1 USD lub 4,20 za 1 EUR.

Termin
Liczba dni
Na życzenie
10
Wolne miejsca
Cena
6
4250 PLN
Rezerwuj

Szczegółowe informacje

Świadczenia

W cenie:

  • transfery lotniska – hotele – obozy jurtowe – trasa wycieczki (przejazdy klimatyzowanym busem),
  • noclegi w hotelach 3* (pokoje 2-osobowe),
  • noclegi w obozach jurtowych i jurtach u lokalnych rodzin,
  • wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje lub obiadokolacje, zgodnie z programem),
  • woda pitna i dodatkowe produkty żywieniowe (soki, owoce, warzywa), które mogą być niedostępne w obozach jurtowych,
  • wejścia biletowane do zwiedzanych muzeów, parków narodowych, klasztorów,
  • wizyta u koczowników w Gurwan Bulag,
  • przejażdżka konna u koczowników w Gorchi-Tereldż (1 godz.),
  • wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach w Elsen Tasarchaj (1 godzina),
  • bilet na koncert tradycyjnych pieśni i tańców,
  • atrakcje etnograficzne, przyrodnicze i historyczne,
  • wizyta w manufakturze tradycyjnego, filcowego obuwia,
  • autentyczne spotkania z mongolskimi koczownikami i możliwość uczestnictwa w ich codziennym życiu,
  • opieka lokalnego przewodnika (strażnika) w rezerwacie Gun Galuut,
  • opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour, mówiącego m.in. po polsku i mongolsku,
  • kameralna grupa (6/10/12/16 osób),
  • ubezpieczenie zdrowotne KL, NNW, OC + bagaż,
  • składka na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny.

Cena nie obejmuje:

  • kosztów przelotów na trasie Warszawa – Ułan Bator – Warszawa oraz kosztów innych przelotów międzynarodowych,
  • wizy do Mongolii (wobec obywateli różnych krajów Europy, w tym UE, Mongolia stosuje odmienne zasady wjazdu i pobytu w celach turystycznych. Przykładowo obywatele Polski, Wielkiej Brytanii, Francji czy Włoch muszą wyrobić wizę przed podróżą, Hiszpanie i Finowie mogą otrzymać wizę na lotnisku w Mongolii, z kolei obywatele Niemiec i Rosji mogą wjechać do tego kraju bez wizy na okres do 30 dni. W zależności od obywatelstwa wizę turystyczną można uzyskać w lokalnej ambasadzie Mongolii lub przez internet. Szczegółowe informacje są dostępne na stronach internetowych ambasad oraz na stronie mongolskiego urzędu ds. polityki imigracyjnej: https://immigration.gov.mn/index.php/visa/2). Do wyrobienia wizy potrzebny jest m.in. paszport, ważny min. 6 miesięcy od daty zakończenia wycieczki,
  • opcjonalnych opłat dodatkowych na lotniskach, w hotelach i obozach jurtowych, takich jak np. opłata na nadbagaż, późne wymeldowanie, usługi wniesienia bagaży, prania, prasowania itp.,
  • posiłków, przekąsek oraz napojów bezalkoholowych i alkoholowych nieujętych w programie wycieczki, w tym tych dostępnych w hotelowych minibarach,
  • ewentualnych opłat za fotografowanie i filmowanie w zwiedzanych obiektach,
  • zwyczajowych napiwków,
  • zakwaterowania w pokojach 1-osobowych (dopłata za pokój 1-osobowy w hotelach i pensjonatach do 200 USD/os.) oraz w jurtach 1-osobowych. Uwaga: jurty 1-osobowe są dostępne wyłącznie w niektórych obozach turystycznych, ale zamawiać je trzeba z bardzo dużym wyprzedzeniem czasu – w takich sytuacjach prosimy o kontakt z organizatorem wycieczki, jak również prosimy o uwzględnienie, że w danym terminie jurty 1-osobowe mogą być już niedostępne mimo stosunkowo wczesnej próby ich rezerwacji,
  • kosztów pamiątek i wydatków osobistych,
  • usług niewymienionych w programie wycieczki.

Hotele i wyżywienie

Noclegi obejmują zakwaterowanie w komfortowych hotelach 3* (pokoje 2-osobowe z własnymi łazienkami) oraz 2-3-4-osobowych jurtach w turystycznych obozowiskach jurtowych. Poszczególne rodzaje zakwaterowań:

  • Ułan Bator – hotel Nine*** (hotelnine.mn) lub podobny (pokoje 2-osobowe);
  • Gurwan Bulak – 2-osobowe jurty (https://www.facebook.com/gurvanbulageco/);
  • Karakorum – hotel Ikh Khorum (pokoje 2-osobowe) lub 2-3-4-osobowe jurty w obozowisku Anja Camp Rooms (http://outofnowhere.asia/anja-camp-rooms/);
  • Elsen Tasarchaj – 2-osobowe jurty w obozowisku Sweet Gobi Geolodge (http://outofnowhere.asia/sweet-gobi-geolodge/; obóz prowadzi politykę ochrony wody – zamiast prysznica otrzymamy gorące, aromatyczne ręczniki);
  • Gorchi-Tereldż – 2-osobowe jurty w obozowisku turystycznym (https://www.nomadicjourneys.com/tours/private-jalman-meadows/).

Podróżujących samodzielnie staramy się zawsze zakwaterować w jednym 2-osobowym pokoju hotelowym, z osobą tej samej płci – pozwala to uniknąć dodatkowej opłaty za pokój 1-osobowy (do 200 USD/os., w zależności od miejsca noclegu).

Uwaga: każdy turystyczny obóz jurtowy ma restaurację, gdzie odwiedzający mogą zjeść posiłek (prosimy pamiętać, że woda pitna, soki, owoce i warzywa nie zawsze są w nich dostępne). Większość obozów jurtowych ma oddzielny blok komunalny z prysznicami i toaletami (opcja en suite). W niektórych obozach oraz jurtach lokalnych rodzin zamiast pryszniców może być dostępna tylko miska z wodą albo gorący ręcznik – warto być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne i niższy standard wyposażenia łazienek.

Wyżywienie obejmuje śniadania, obiady i kolacje lub obiadokolacje z daniami kuchni lokalnej, szczegółowo opisane na każdy dzień w programie wycieczki. Smaczne i sycące posiłki pozwalają każdego dnia skosztować innych tradycyjnych dań, przekąsek i napojów, z których słynie kuchnia Mongolii. Wielką atrakcją będą spotkania z rodzinami koczowników, u których będzie można posmakować np. ręcznie wyrabiane produkty z mleka.

Informacje praktyczne

Dokumenty

Wobec obywateli różnych krajów Europy, w tym UE, Mongolia stosuje odmienne zasady wjazdu i pobytu w celach turystycznych:

  • wiza turystyczna wymaganadla obywateli m.in. Polski, Wielkiej Brytanii, Czech, Francji, Włoch, Szwecji, Norwegii. Wizę turystyczną można uzyskać w lokalnej ambasadzie Mongolii lub przez internet. Szczegółowe informacje o kosztach i procedurze wizowej są dostępne na stronach internetowych ambasad oraz na stronie mongolskiego urzędu ds. polityki imigracyjnej: https://immigration.gov.mn/index.php/visa/2. Do wyrobienia wizy potrzebne są: wypełniony formularz wizowy (do pobrania na stronie https://immigration.gov.mn/files/mayagt1.pdf), paszport (ważny min. 6 miesięcy od daty zakończenia wycieczki), kopia paszportu oraz 1 zdjęcie (3,5×4,5 cm);
  • wiza turystyczna on arrival (do wyrobienia np. na lotnisku, po przylocie do Mongolii) – dla obywateli Hiszpanii, Portugalii, Irlandii, Finlandii, Litwy, Łotwy Estonii, Niderlandów, Danii, Słowacji, Chorwacji, Słowenii;
  • bez wizy turystycznej – wjazd jest możliwy dla obywateli Niemiec i Rosji (30 dni) oraz Serbii i Białorusi (90 dni).

Uwaga! Podczas pobytu w Mongolii należy przez cały czas mieć przy sobie paszport (warto posiadać także kserokopię paszportu).

Zdrowie, szczepienia, leki

Przed wyjazdem do Mongolii dodatkowe szczepienia nie są obowiązkowe. Profilaktycznie zalecane są szczepienia na błonicę, tężec, krztusiec, wirusowe zapalenie wątroby typu A i B, dur brzuszny, wściekliznę, kleszczowe zapalenie mózgu oraz tyfus (w przypadku wypraw terenowych). Osoby, które wcześniej szczepiły się przeciw tym chorobom, mogą lub powinny poddać się szczepieniom przypominającym. Na 4–6 tygodni przed wyjazdem najlepiej udać się do lekarza medycyny podróży, aby skontrolować stan zdrowia i przyjąć zalecane szczepienia.

Na wyjazd trzeba się zaopatrzyć w leki osobiste, jak również leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwbiegunkowe i na dolegliwości układu pokarmowego, repelenty, akcesoria i opatrunki (np. plastry, pęsetę) oraz środki dezynfekujące (żel, chusteczki higieniczne i nawilżane). W przypadku leków przewożonych w bagażu podręcznym (w tym podawanych przez iniekcję igłową), które pasażer musi zażyć w trakcie lotu, wymagane jest zaświadczenie od lekarza w języku polskim i angielskim, poświadczone pieczątką. Wszystkie zabierane leki – w ilości odpowiedniej do leczenia osobistego w czasie trwania wycieczki, dostępne zarówno na receptę, jak i bez niej – powinny się znajdować w oryginalnych opakowaniach (na wszelki wypadek warto zabrać receptę i/lub inne dokumenty, przetłumaczone na j. angielski, uzasadniające potrzebę stosowania danych medykamentów). W przypadku jakichkolwiek wątpliwości w zakresie wwozu leków zalecamy bezpośredni kontakt z lokalną ambasadą Mongolii (dla obywateli Polski dane kontaktowe dostępne na stronie http://ambasadamongolii.pl/).

Ze względu na różnice wysokości terenu (przeciętnie 1300–1600 m n.p.m.) oraz odmienną florę bakteryjną na początku pobytu mogą wystąpić dolegliwości zdrowotne u osób cierpiących na zaburzenia układów krążenia i oddechowego oraz mających wrażliwy żołądek. Podczas pobytu w Mongolii należy pamiętać o zachowaniu podstawowych zasad higieny (częste mycie rąk, mycie owoców i warzyw przed spożyciem etc.). Pić należy wyłącznie płyny wiadomego pochodzenia – wskazane są napoje butelkowane, z fabrycznie zamkniętych opakowań; woda z kranu nadaje się do spożycia po przegotowaniu. Należy się powstrzymać od picia napojów z lodem ze względu na niewiadome pochodzenie wody. Warto zachować ostrożność przy spożywaniu mleka, kumysu i mięsa u lokalnych gospodarzy. Należy unikać żywienia się w ulicznych knajpkach, na bazarach i w lokalach gastronomicznych niższej kategorii.

Poziom opieki zdrowotnej w Mongolii jest bardzo niski. W aptekach zazwyczaj nie są dostępne zachodnie leki. Placówki medyczne istnieją tylko w większych miastach, natomiast na prowincji uzyskanie szybkiej pomocy medycznej w nagłych przypadkach jest bardzo trudne lub praktycznie niemożliwe.

Przepisy celne i prawne

  • W Mongolii regulacje celne nie różnią się od powszechnie przyjętych standardów.
  • Nie ma ograniczeń dotyczących wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy.
  • Wywóz dzieł sztuki i przedmiotów zabytkowych jest obłożony restrykcjami – kupując pamiątki antykwaryczne i podobne, warto poprosić sprzedawcę o certyfikat i zachować paragon zakupu.
  • W Ułan Bator obowiązuje całkowity zakaz palenia w miejscach publicznych oraz spożywania napojów alkoholowych.
  • Fotografowanie i filmowanie może być zabronione w niektórych obiektach religijnych i wojskowych.
  • Homoseksualizm jest legalny. Zakazana od 2017 r. jest mowa nienawiści ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową – mimo to zdarzają się napaści słowne, naruszenia nietykalności cielesnej, inne występki, wykroczenia, a nawet zbrodnie wobec osób LGBT+, które dla własnego bezpieczeństwa powinny zachować ostrożność w przestrzeni publicznej.
  • Posiadanie i handel narkotykami są zagrożone karą więzienia od 8 do 25 lat.

Bezpieczeństwo

Mongolia jest krajem relatywnie bezpiecznym, jednak, jak wszędzie, należy zachować rozsądek i ostrożność. W Mongolii dość wysokie jest zagrożenie przestępczością pospolitą (zwłaszcza w Ułan Bator, na bazarach i w domach towarowych, w pojazdach komunikacji miejskiej, na dworcach, lotniskach oraz w innych miejscach zatłoczonych i uczęszczanych przez turystów). Częste są kradzieże kieszonkowe i bagaży, zdarza się wyrywanie torebek, należy też liczyć się z ryzykiem napadów rabunkowych na cudzoziemców (dochodzi do nich w miejscach odosobnionych, jak również w pociągach). Problemem są również liczne, niekiedy agresywne próby wyłudzania pieniędzy. W związku z tym podczas wycieczki należy bezwzględnie pilnować pieniędzy, torebek, plecaków, dokumentów, sprzętu elektronicznego i innych cennych przedmiotów (wartościowe rzeczy najlepiej przechowywać w sejfie w pokoju hotelowym). Z tych samych powodów walutę najlepiej wymieniać w kantorach, a podczas zamawiania taksówki (wyłącznie licencjonowanej!) – korzystać z pomocy lokalnych pracowników hotelu, restauracji itp.

Telefony alarmowe:

  • pogotowie ratunkowe – 103,
  • policja – 102,
  • straż pożarna – 101,
  • telefon w sytuacjach nadzwyczajnych – 105.

W Mongolii nie ma polskiej ambasady. Obywatele Rzeczpospolitej Polskiej, jako członkowie UE, mają prawo korzystać z ambasad innych krajów UE znajdujących się w tym kraju. Ministerstwo Spraw Zagranicznych zaleca, by przed podróżą zarejestrować się w rządowym systemie Odyseusz (https://odyseusz.msz.gov.pl/).

Klimat

Mongolia leży w typowym, surowym klimacie umiarkowanym kontynentalnym. Powietrze jest tu suche, a temperatury podlegają znacznym wahaniom dobowym i rocznym. Charakterystyczne dla tego kraju są ciepłe, a nawet gorące lata i mroźne zimy. Różnica w temperaturze powietrza pomiędzy dniem a nocą może wynosić nawet 30°C (dlatego nawet latem trzeba mieć z sobą cieplejszą odzież).

Na północnym zachodzie Mongolii jest nieco chłodniej niż na południu i wschodzie. W stolicy (Ułan Bator) w najcieplejszych miesiącach, od czerwca do sierpnia, temperatura powietrza wynosi od kilkunastu do nieco powyżej 20°C. W styczniu i grudniu, kiedy jest najchłodniej, temperatura może spadać nawet poniżej -20°C. W położonym na zachodzie Mongolii rejonie Bajan-Ölgii latem temperatury raczej nie przekraczają 20°C, a zimą mrozy są nieco łagodniejsze niż w stolicy, choć średnio wynoszą kilkanaście stopni na minusie.

Ilość opadów jest bardzo niska, przy czym największe opady notuje się w miesiącach letnich. Nieco większe opady, głównie śniegu, notuje się na terenach wyżej położonych.

Język

Językiem urzędowym Mongolii jest mongolski. Język rosyjski jest powszechnie używany, natomiast angielski jest raczej słabo znany – w podstawowym zakresie można się nim porozumieć jedynie w dużych miastach i często odwiedzanych obiektach turystycznych.

Religia

Mongolia to kraj wielowyznaniowy. Dominującą religią jest buddyzm tybetański (lamaizm), który wyznaje 53 proc. społeczeństwa. Jednocześnie aż 39 proc. mieszkańców to ateiści. Niewielki odsetek wyznaje islam, szamanizm, chrześcijaństwo i inne religie. Przed wejściem do świątyń buddyjskich należy zdjąć buty (warto mieć przy sobie zapasowe skarpetki) oraz zasłonić ramiona i nogi – przydatne będą długie spódnice, chusty czy długie, luźne spodnie. Zaleca się również wyciszyć telefon i upewnić się, czy robienie zdjęć jest dozwolone.

Waluta i płatności

Walutą w Mongolii jest tugrik (MNT). Jeden tugrik dzieli się na 100 möngö. 1000 MNT to około 0,36 USD/0,32 EUR/1,39 PLN.

Na podróż należy zabrać dolary amerykańskie (nowe, wydane po 2006 r.) lub euro, a następnie wymienić pieniądze na tugriki w mongolskim kantorze lub banku (nie ma możliwości bezpośredniej wymiany PLN na MNT!). Podczas kupowania waluty należy zachować ostrożność, pilnować pieniędzy i bagażu.

Na wyjazd trzeba zabrać gotówkę. Bankomaty i możliwość płacenia kartą są dostępne wyłącznie w stolicy i innych dużych miastach – chętni mogą się zaopatrzyć w kartę walutową (w USD), uniwersalną (np. mBank World) lub typu Revolut.

Czas

UTC +8:00. Różnica czasu między Polską a Mongolią wynosi +6 godzin latem i +7 godz. zimą.

Telefonia i Internet

W większości hoteli istnieje możliwość korzystania z Wi-Fi. Niekiedy pobierana jest za to symboliczna opłata. Połączenia bywają dość wolne. Poza Ułan Bator występuje częsty brak zasięgu telefonicznego i internetowego. Mapę punktów z dostępem do publicznego internetu można znaleźć na stronie https://wifispc.com/mongolia. Telefonowanie do i z Mongolii nie należy do najtańszych – minuta rozmowy w roamingu to koszt ok. 6–8 zł, a SMS-a ok. 2 zł.

Elektryczność

Napięcie sieciowe w Mongolii wynosi 220 V. Typy gniazdek: C, E, F (takie same, jak w Polsce i większości krajów Europy).

Lokalna kuchnia

Kuchnia Mongolii od wieków obfituje w mięso. Ze względu na warunki przyrodnicze i trudy stepowego życia tłuste potrawy mięsne spełniają bowiem specyficzne potrzeby żywieniowe ludów Azji Środkowej – sycą na długi czas, zapewniają przetrwanie podczas surowych mrozów, a nawet pozwalają wrzucić coś na ząb bez potrzeby zsiadania z konia. Lokalne zwyczaje kulinarne nie zmieniły się znacząco przez stulecia – Mongołowie nadal spożywają bardzo dużo baraniny, wołowiny, koniny, niekiedy także mięsa wielbłąda albo jaka. Warzywa, zioła i przyprawy – których nie znano tu wcale aż do XVII–XVIII w. – goszczą na stołach rzadko, a jeśli już się pojawiają, to zwykle pod mało wyszukaną postacią cebuli, dzikiego czosnku, marchwi albo ziemniaków. Choć wegetarianie, weganie i miłośnicy kulinarnych rozmaitości mogą mieć trudności z wyżywieniem podczas wycieczki, to trzeba przyznać, że Mongołowie są mistrzami w przyrządzaniu dań mięsnych (należy być przygotowanym na to, że mięso bywa twarde, a jego obróbka odbiega od zachodnich standardów). Udowadniają także, że proste potrawy, oparte na zaledwie 2–3 składnikach, mogą być wyjątkowo smaczne. Prócz dań jednogarnkowych w Mongolii popularne są buudze – duże pierogi z mięsem, chuuszury – smażone placki z farszem z mięsa i cebuli, cujwan – makaron z placka z mięsem, oraz zupa z gotowanego barana z makaronem. Mongołowie słyną także z wyrobów mleczarskich – zdecydowanie warto skosztować lokalnych jogurtów, kefirów i serów z mleka krów, kóz, koni i wielbłądów. Spragnieni mogą posmakować suutej caj, czyli zieloną herbatę z dodatkiem soli i tłustego mleka (albo masła), a także skusić się na ajrak (inaczej kumys – niskoprocentowy napój alkoholowy ze sfermentowanego mleka klaczy) albo archi (15–30-procentową wódkę, która powstaje w procesie destylacji kumysu). Od lat 20. XX wieku w Mongolii znane jest też piwo, zwane tu żółtym kumysem (szar airag).

Kultura i obyczaje

  • W Mongolii nie obowiązują restrykcyjne zasady obyczajowe co do ubioru, a w dużych miastach panuje w tej kwestii względny liberalizm. Jednakże kobietom zaleca się skromne stroje, które nie opinają ciała oraz zakrywają dekolt, ramiona i nogi. Kobiety i mężczyźni muszą też pamiętać o odpowiednim stroju w miejscach kultu religijnego (opisany w sekcji „Religia”). Buty należy zdejmować przed wejściem do świątyń, a także prywatnych mieszkań i jurt.
  • Mongołowie są bardzo gościnni, uczynni i pomocni, dzielą się też z przybyszami wszystkim, co mają – ich dobroci nie wypada nadużywać, tym bardziej, że wielu mieszkańców kraju żyje w ubóstwie.
  • Nie wypada zbyt „nachalnie” podziwiać rzeczy należących do Mongołów – zwyczaj panujący w wielu krajach Azji Centralnej nakazuje bowiem, by gospodarz oddał dany przedmiot osobie, która się nim zachwyca. Lepiej też zanadto nie komplementować np. dzieci gospodarzy – według Mongołów nadmiar pochwał przynosi pecha.
  • Podczas wchodzenia do jurty nie można nadepnąć na próg, który w lokalnej obyczajowości symbolizuje granicę pomiędzy bezpieczeństwem domu a zagrożeniami świata zewnętrznego. Wchodząc do jurty, najpierw przestępujemy prawą nogą. Po jurcie poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara – ze względów praktycznych i w poszanowaniu dla zasad buddyzmu.
  • Mongołowie okazują szacunek siedząc (odwrotnie jak w kulturze Zachodu). Po powitaniu gospodarzy należy więc zająć wskazane miejsce (krzesło, poduszkę na podłodze).
  • Przyjęcie poczęstunku od gospodarza jest w zasadzie obowiązkowe. Odmowa może zostać odebrana jako znaczny brak szacunku (nie ma przy tym znaczenia, że nie jesteśmy głodni, nie chce się nam pić itd.).
  • Mongołowie nie mówią „dziękuję” za wszystko i na każdym kroku. Głębokie podziękowania składają jednak, np. opuszczając gospodarzy po wizycie.
  • Podając coś lub przyjmując, np. pieniądze, talerz itp., należy używać prawej ręki lub obu dłoni (nigdy dłoni lewej).
  • Nie wypada wskazywać na nikogo stopą, siadać z nogą założoną na nogę ani w żaden inny sposób pokazywać podeszew stóp, gdyż jest to wyraz braku szacunku.
  • Pamiętając o dobrych manierach, nie komentujemy tego, co mamy na talerzu, a talerzy nie stawiamy na podłodze.
  • Podczas ceremonii picia czaju (herbaty) albo wódki wspólną dla wszystkich czarkę podaje się prawą ręką, podtrzymując ją za łokieć dłonią lewej ręki. Picie alkoholu nie jest wymagane – jeżeli nie chcemy tego robić, to należy dotknąć ustami czarki, a następnie przekazać naczynie osobie, która je nam podała.
  • Nie wolno gwizdać w domu – Mongołowie uważają, że to przynosi zły wiatr.
  • Na wyjazd warto zabrać drobne podarki (np. praktyczne gadżety) – ich wymiana z mongolskim „andą”, czyli przyjacielem, jest stałym elementem zawierania braterstwa. Podarki wręczamy dopiero na zakończenie wizyty, np. w dniu wyjazdu.
  • Nie wolno dotykać głowy ani ramienia Mongoła bez przyzwolenia, natomiast „zolgokh”, czyli tradycyjny zwyczaj pozdrowienia, jest współcześnie zarezerwowany raczej na święto Tsagaan sar (księżycowy Nowy Rok).
  • Należy uważać na psy przy jurtach – bardzo poważnie podchodzą do pilnowania domostwa i mogą być agresywne, lepiej nie zbliżać się do nich ani nie próbować ich głaskać (również ze względu na to, że zwierzęta nie są szczepione).
  • W kontaktach z Mongołami warto być cierpliwym i spodziewać się nieoczekiwanego.
  • Dawanie napiwków nie jest powszechne, ale na wszelki wypadek warto mieć przy sobie odrobinę pieniędzy na takie wydatki.
  • Chcąc sfotografować Mongołów, wypada najpierw spytać o pozwolenie. Trzeba być przygotowanym na to, że osoba fotografowana poprosi o pieniądze za zdjęcie (warto być wrażliwym na warunki ekonomiczne lokalnej społeczności).
  • Należy uważać na nieuczciwych sprzedawców i taksówkarzy. Nigdy nie wolno się godzić na uiszczenie zaliczki albo pełnej zapłaty przed realizacją usługi albo otrzymaniem towaru (może wówczas okazać się, że bezpowrotnie straciliśmy pieniądze i nie otrzymaliśmy towaru lub jest on bezwartościowy).
  • Mongołowie mają tendencję do tworzenia tłoku, np. przy wchodzeniu do komunikacji publicznej, co niestety sprzyja złodziejom kieszonkowym. W tłumie Mongołowie nierzadko rozpychają się łokciami.
  • Kobiety nie powinny samotnie podróżować taksówką, w której prócz kierowcy jedzie inny mężczyzna (jeżeli kierowca zatrzyma się po drodze, by zabrać kolejnych pasażerów, zwłaszcza mężczyzn – dla własnego bezpieczeństwa lepiej zapłacić za kurs i opuść pojazd). Lepiej nie płacić za kurs, dopóki nie dotrzemy do miejsca docelowego. Trzeba być stanowczym w kwestii wynegocjowanej ceny za przejazd.

Warto wiedzieć

  • Jurty są 2-3-4-osobowe, wyposażone w łóżka, pościel, koce, krzesła, piecyk i elektryczność. Każdy turystyczny obóz jurtowy ma restaurację, gdzie odwiedzający mogą zjeść posiłek (woda pitna, soki, owoce i warzywa nie zawsze są w nich dostępne). Większość obozów jurtowych ma oddzielny blok komunalny z prysznicami, umywalkami i toaletami (opcja en suite; w łazienkach jest gorąca woda). W niektórych obozach oraz jurtach lokalnych rodzin warunki są bardzo podstawowe – zamiast pryszniców może być dostępna tylko miska z wodą albo gorący ręcznik. Należy być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne i niższy standard wyposażenia łazienek.
  • Hotele i hostele nie zawsze są wyposażone w windy – lepiej nie zabierać ciężkich walizek i dużej liczby bagaży.
  • Grzałki do wody i żelazka – zazwyczaj są dostępne w hotelach (zwykle w recepcji, na życzenie).
  • Suszarki do włosów, o ile nie znajdują się w pokoju hotelowym, zazwyczaj są dostępne na życzenie w recepcji.
  • Ręczniki – są dostępne w hotelach.
  • W pokojach hotelowych mogą się znajdować minibary – dostępne w nich napoje i słodycze są dodatkowo płatne.
  • W pokojach hotelowych na gości czekają zwykle mydło i szampon (małe opakowania, dlatego warto zabrać własne lub kupić na miejscu), niekiedy do dyspozycji są także jednorazowe klapki. W wybranych hotelach dostępne są też (bezpłatnie lub za dodatkową opłatą) szczoteczki i pasty do zębów, gąbki kąpielowe i inne akcesoria.
  • Toalety w Mongolii są w większości typu azjatyckiego (kucane), w większości hoteli występują toalety europejskie. W toaletach publicznych często nie ma papieru toaletowego, więc warto mieć przy sobie chusteczki (nie wyrzucamy ich do odpływu!). Na prowincji i terenach rzadziej uczęszczanych przez turystów toalety stanowią często drewniany wychodek z dwiema deskami na nogi i dziurą w ziemi – należy być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne.
  • W Mongolii występują przerwy w dostawach prądu i ciepłej wody (z wyjątkiem dużych hoteli) oraz awarie ogrzewania.

Do zabrania:

  • ubrania lekkie, przewiewne, niezbyt obcisłe i skromne;
  • długie spodnie (przydatny będzie model z odpinanymi nogawkami);
  • sweter, bluza lub inne ciepłe okrycie (warto spakować chociaż 2 sztuki);
  • ciepła bielizna nocna (np. piżama z długimi spodniami i bluzką z długim rękawem – nocami jest w jurtach dość chłodno);
  • ubrania na wejście do świątyni: zapasowe skarpetki, długie spodnie lub spódnica, bluzka albo chusta zasłaniająca ramiona i dekolt;
  • okrycie przeciwdeszczowe;
  • nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne;
  • wygodne, rozchodzone obuwie, np. sportowe, trekkingowe;
  • lekkie obuwie typu klapki (pod prysznic), sandały;
  • podręczny plecak;
  • krem z wysokim filtrem UV, balsam nawilżający, przybory toaletowe, mały ręczniczek lub nawilżane chusteczki;
  • leki, repelenty i akcesoria szczegółowo opisane w punkcie „Zdrowie, szczepienia, leki”;
  • naładowany powerbank.

Ubezpieczenie turystyczne

Ubezpieczenie jest zawarte w cenie wycieczki, dlatego nie trzeba kupować go oddzielnie. Ubezpieczenie zapewnia Signal Iduna na sumę gwarancyjną: KL (koszty leczenia) – 60 000 €, NNW (od następstw nieszczęśliwych wypadków) – 15 000 PLN, bagaż – 1000 PLN, OC – 30 000 €. Ogólne Warunki Ubezpieczenia są dostępne na stronie: https://w3.signal-iduna.pl/OWU_doc/travel/owu_bp_travel.pdf.

Zdjęcia i filmy

Transfery

Na całej trasie wyprawy – z/na lotnisko, z/do hoteli i obozów jurtowych oraz pomiędzy zwiedzanymi miejscami – podróżujemy komfortowymi, klimatyzowanymi busami (zależnie od dostępności: Mitsubishi Delica, Hyundai Starexx, opcjonalnie Toyota Land Cruiser). Pełne bezpieczeństwo podróży zapewniają lokalni, doświadczeni kierowcy.

Zwiedzanie

Podróżujemy i zwiedzamy w kameralnych, maksymalnie 6-16-osobowych grupach z doświadczonymi pilotami i przewodnikami – pasjonatami i specjalistami od danego regionu, którzy mieszkają w nim na stałe i doskonale znają jego kulturę, obyczaje, historię i geografię.

Odwiedzamy wyjątkowe atrakcje architektoniczne, przyrodnicze, historyczne i kulturowe. Przemierzamy tętniące życiem miasta, zaciszne wioski i dzikie krajobrazy natury. Odkrywamy ukryte w zaułkach pomniki przeszłości i teraźniejszości, gwarne bazary, zagadkowe muzea, egzotyczną faunę i florę.

Spotykamy lokalnych mieszkańców i inspirujemy się ich wizją świata. Poznajemy ich prawdziwe, codzienne życie i na chwilę stajemy się jego współuczestnikami. Zanurzamy się w kalejdoskopie fascynujących sekretów etnograficznych, legend i faktów, które pozwalają dojrzeć wielowymiarowość odległej od nas rzeczywistości. Przywozimy z sobą autentyczne doświadczenie świata w całym pięknie jego różnorodności.

Ubezpieczenie

Cena wycieczki obejmuje pełne ubezpieczenie zdrowotne podróżnego i bagażu. Ubezpieczenie zapewnia Signal Iduna na sumę gwarancyjną:

  • KL (koszty leczenia) – 60 000 €,
  • NNW (od następstw nieszczęśliwych wypadków) – 15 000 PLN,
  • OC – 30 000 €,
  • bagaż – 1000 PLN.

Ogólne Warunki Ubezpieczenia – https://w3.signal-iduna.pl/OWU_doc/travel/owu_bp_travel.pdf.

Trasa i program wycieczki 10-dniowej

UŁAN BATOR – CHUSTAJN NURUU – GURWAN BULAK – KARAKORUM – ELSEN TASARCHAJ – UŁAN BATOR – GORCHI-TERELDŻ – GUN GALUUT – UŁAN BATOR

DZIEŃ 1. Wylot

Wylot z Warszawy do Ułan Bator z międzylądowaniem w Moskwie lub innym europejskim albo azjatyckim porcie lotniczym.

DZIEŃ 2. Ułan Bator (dystans: 20 km)

O poranku przylot do stolicy Mongolii, Ułan Bator. Przejazd do hotelu, zakwaterowanie, czas na odpoczynek i śniadanie. O 14.00 spotkanie w hotelowym lobby i wyjście na zwiedzanie miasta, gdzie zobaczymy plac Süche Batora i Muzeum Narodowe. O 19.00 obiadokolacja z tradycyjnymi mongolskimi potrawami. Powrót na nocleg do hotelu.

Posiłki w cenie: śniadanie, obiadokolacja.

DZIEŃ 3. Ułan Bator – Chustajn nuruu – Gurwan Bulak (dystans: 310 km)

Po wczesnym śniadaniu wyjazd do Parku Narodowego Chustajn nuruu, gdzie żyją dzikie konie Przewalskiego. Czas wolny na obiad na trasie – w przydrożnej restauracji, gdzie można skosztować dań, które na co dzień jedzą Mongołowie. Przejazd do ruin XVII-wiecznej fortecy Char Buch Balgas, strzegącej niegdyś kupieckiego szlaku. Dalszy przejazd do jurtowego obozowiska w gminie Gurwan Bulak, położonego niedaleko malowniczych wydm Elsen Tasarchaj. Kolacja. Nocleg w jurtach.

Posiłki w cenie: śniadanie, kolacja.

DZIEŃ 4. Gurwan Bulak – Karakorum (dystans: 140 km)

Po śniadaniu odwiedzimy rodzinę lokalnych nomadów, pomożemy im w dojeniu zwierząt i spróbujemy domowej roboty wyrobów mleczarskich. Następnie przejazd wzdłuż wydm Elsen Tasarchaj do Parku Narodowego Chögnö Chan (Khogno Khan) z ruinami klasztoru (XVII w.). Jeżeli czas pozwoli, wybierzemy się na godzinną wspinaczkę na górę Chögnö Chan. Dalszy przejazd do miasteczka Karakorum (Charchorin). Obiad. Wizyta w lokalnym muzeum i na bazarze. Przejażdżka konna wzdłuż rzeki Orchon. Kolacja i nocleg.

Posiłki w cenie: śniadanie, obiad.

DZIEŃ 5. Karakorum – Elsen Tasarchaj (dystans: 150 km)

Po śniadaniu wizyta w klasztorze lamajskim Erdene Dzuu w Karakorum, gdzie będziemy mogli dyskretnie przyjrzeć się porannym modlitwom. W drodze powrotnej do Elsen Tasarchaj zatrzymamy się w miejscu, gdzie według legendy narodził się koczujący klasztor, który z czasem ewoluował w Ułan Bator. Obiad na trasie. Wizyta u rodziny hodowców baktrianów – czeka nas tu fascynująca przejażdżka na wielbłądach dwugarbnych i poznawanie tajników ich życia. Przejazd na kolację z lampką francuskiego wina oraz nocleg do obozowiska jurtowego (w myśl ochrony środowiska obóz prowadzi politykę oszczędzania wody, dlatego zamiast pryszniców otrzymamy gorące, aromatyczne ręczniki).

Posiłki w cenie: śniadanie, obiad, kolacja.

DZIEŃ 6. Elsen Tasarchaj – Ułan Bator (dystans: 300 km)

Po śniadaniu przejazd powrotny do Ułan Bator. Po obiedzie zwiedzimy buddyjski klasztor Gandan (Gandantegczinlen), będący głównym ośrodkiem religijnym Mongolii. Transfer do hotelu, czas wolny. O 18.00 wyjście na koncert tradycyjnych pieśni i tańców. Kolacja. Powrót na nocleg do hotelu.

Posiłki w cenie: śniadanie, obiad.

DZIEŃ 7. Ułan Bator – Park Narodowy Gorchi-Tereldż (dystans: 149 km)

Po śniadaniu przejazd do leżącego 70 km od stolicy Parku Narodowego Gorchi-Tereldż z unikalnymi formacjami skalnymi z unikalnymi formacjami skalnymi, takimi jak słynna Żółwia Skała. Po przekroczeniu rzeki Tereldż przejście do obozowiska rodziny nomadów, z którymi zjemy tradycyjny, mongolski posiłek. Następnie przejażdżka konna do drzewa, pod którym odprawiane są szamańskie rytuały. Późnym popołudniem przejazd na nocleg do przytulnego obozu jurtowego.

Posiłki w cenie: śniadanie, obiad.

DZIEŃ 8. Gorchi-Tereldż – Gun Galuut – Ułan Bator (dystans: 180 km)

Po śniadaniu przejazd malowniczą górską doliną do rezerwatu Gun Galuut, gdzie żyją argale – największe na świecie dzikie owce. Następnie wizyta u rodziny hodowców koni – poznamy tu mongolski styl hodowli i zjemy z rodziną tradycyjny obiad. Jeżeli czas pozwoli, zwiedzimy lokalną manufakturę filcowego obuwia. Późnym popołudniem odwiedzimy 40-metrowy posąg Czyngis-chana na koniu – na głowie wierzchowca znajduje się punkt widokowy, z którego rozpościera się piękna panorama okolicy. Powrót na nocleg od Ułan Bator.

Posiłki w cenie: śniadanie, obiad.

DZIEŃ 9. Ułan Bator (dystans: 20 km)

Po śniadaniu dalsze zwiedzanie atrakcji mongolskiej stolicy. Odwiedzimy świątynię Czojdżin-lamy z muzeum, następnie muzeum dinozaurów oraz Narantuul, największy odkryty bazar w kraju. Po południu czas wolny. Pożegnalna obiadokolacja. Dla chętnych wieczorny koncert muzyki jazzowej w mongolskim wykonaniu.

Posiłki w cenie: śniadanie, kolacja.

DZIEŃ 10. Wylot (dystans: 20 km + lot)

Śniadanie. Transfer na lotnisko w Ułan Bator i lot powrotny do Warszawy z międzylądowaniem w Moskwie lub innym europejskim albo azjatyckim porcie lotniczym.

Posiłki w cenie: śniadanie.

© 2019 TAMADA TOUR. Prawo do błędów w druku zastrzeżone. Oferujemy wyłącznie autorskie programy i nie wyrażamy zgody na ich kopiowanie. Program nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art. 66 par. 1 Kodeksu cywilnego. Program ma charakter ramowy i w zależności od czynników, takich jak aktualne rozkłady lotów czy przejezdność dróg, może ulec modyfikacji.

Warunki rezerwacji

Zapisu na wycieczkę można dokonać:

Aby zarezerwować wycieczkę, należy podać dane osobowe, niezbędne do zawarcia umowy wycieczki oraz wykupienia ubezpieczenia i biletów lotniczych:

  • imię i nazwisko,
  • pełen adres,
  • datę urodzenia,
  • nr telefonu,
  • adres e-mail.

Na wskazany adres e-mail zostaną przesłane:

  • Umowa udziału w wycieczce,
  • Ogólne Warunki Uczestnictwa w wycieczce,
  • informacje o cenie wycieczki i harmonogramie wpłat,
  • dane do wpłaty z tytułu przelotu i ubezpieczenia,
  • informacje o świadczeniach, terminie wylotu i przylotu,
  • potwierdzenia zakupu biletów lotniczych (jeżeli dotyczy),
  • Ogólne Warunki Ubezpieczenia,
  • informacje praktyczne, ułatwiające przygotowanie się do wycieczki.

Odpłatność za wycieczkę należy uiścić zgodnie z podanym harmonogramem. Zapewniamy atrakcyjny, gwarantujący finansowe bezpieczeństwo podział płatności na 3 części:

  • WPŁATA 1. (zaliczka 1000 PLN) – uiszczana w ciągu 7 dni kalendarzowych od zawarcia umowy. Wpłata stanowi ostateczne potwierdzenie rezerwacji wycieczki;
  • WPŁATA 2. (za przeloty w obie strony, ubezpieczenie oraz część odpłatności za wycieczkę; płatność w PLN) – dokonywana na 2 miesiące przed wylotem;
  • WPŁATA 3. (pozostała kwota za wycieczkę; płatność w USD) – dokonywana już w kraju przylotu, w momencie zakwaterowania do hotelu.

Wpłat 1. i 2. można dokonać:

  • przelewem tradycyjnym na podane w wiadomości konto bankowe;
  • przelewem online za pośrednictwem serwisu przelewy24.pl, zintegrowanego z formularzem rezerwacji wycieczki. Obsługę płatności elektronicznych i kartą płatniczą prowadzi DialCom24 Sp. z o.o., 60-327 Poznań, ul. Kanclerska 15, NIP 781-173-38-52, REGON 634509164, Sąd Rejonowy Poznań, VIII Wydz. Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego Nr KRS 0000306513.

Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Rezerwacja on-line

Podróżuję samotnie, zgadzam się
na dokwaterowanie do drugiej osoby

Zobacz także

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2020 Tamada Tour

Realizacja: Codenest

Strona wykorzystuje pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz korzystania z narzędzi analitycznych, reklamowych i społecznościowych. Szczegóły znajdują się w polityce prywatności. Możesz zarządzać ustawieniami plików cookies, klikając w przycisk "Ustawienia". Ustawienia Rozumiem i akceptuję