polowanie z orłem mongolia

Mongolia Centralna i Zachodnia 11 dni

Wyprawa kulturowa

od  14999 PLN
cena za osobę / 11 dni

Rezerwuj

Wyrusz szlakiem stepowych koczowników!

Mongolski wiatr nadal niesie opowieść o niezwyciężonym Czyngis-chanie. Rzekami wciąż meandrują legendy o potędze fortec na Jedwabnym Szlaku, pięknie buddyjskich klasztorów i bazarach z orientalnym kalejdoskopem obyczajów, języków, smaków i zapachów. Ale o fascynującej kulturze lokalnych nomadów najwięcej dowiesz się z pierwszej ręki – od Mongołów i mniejszości etnicznej Kazachów, którzy do dziś kultywują pradawne tradycje ludów Azji. Gdy zaliczysz już przejażdżkę baktrianem, odnajdziesz kultowe zabytki i dzikie konie Przewalskiego, koniecznie wyrusz do ajmaku Bajan-Ölgii i zamieszkaj w jurcie z rodziną kazachskich koczowników! Pomóż gospodyni w gotowaniu, doglądaniu trzody, zbieraniu drewna na opał i noszeniu wody ze strumienia. W towarzystwie gospodarza odkryj tajniki polowania z orłami i poczuj sekretną moc, która od wieków łączy człowieka z przyrodą. Wsłuchaj się w hipnotyzujący śpiew gardłowy, spędź noc pod gwiazdami i poznaj wszystkie barwy codzienności na bezkresnych stepach Mongolii!

W cenie

Noclegi w hotelach i jurtach

Noclegi w hotelach i jurtach

Bilety lotnicze

Bilety lotnicze

Wejścia biletowane do muzeów, parków narodowych, klasztorów

Wejścia biletowane do muzeów, parków narodowych, klasztorów

Koncert tradycyjnych pieśni i tańców

Koncert tradycyjnych pieśni i tańców

Przejażdżka konna

Przejażdżka konna

Wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach

Wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach

Pokaz polowania z orłem

Pokaz polowania z orłem

Autentyczne spotkania z koczownikami i uczestnictwo w ich codziennym życiu

Autentyczne spotkania z koczownikami i uczestnictwo w ich codziennym życiu

Wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje/obiadokolacje)

Wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje/obiadokolacje)

Komfortowe transfery lotniska – hotele – obozy jurtowe – trasa wycieczki

Komfortowe transfery lotniska – hotele – obozy jurtowe – trasa wycieczki

Opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour

Opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour

Kultowe zabytki i miejsca nieznane z przewodników

Kultowe zabytki i miejsca nieznane z przewodników

Ciekawostki etnograficzne, historyczne i przyrodnicze

Ciekawostki etnograficzne, historyczne i przyrodnicze

Zwiedzanie miejsc niedostępnych dla zwykłych turystów

Zwiedzanie miejsc niedostępnych dla zwykłych turystów

Opieka lokalnego przewodnika

Opieka lokalnego przewodnika

Kameralna grupa

Kameralna grupa

Ubezpieczenie KL, NNW, OC + bagaż

Ubezpieczenie KL, NNW, OC + bagaż

Składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny i Turystyczny Fundusz Pomocowy

Składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny i Turystyczny Fundusz Pomocowy

Gwarancja Zwrotu Pieniędzy w 14 dni ?

Wybrane atrakcje

pałac zimowy bogd khan ułan bator mongolia

Ułan Bator

Chyba żadne inne miasto na świecie nie ma tak zaskakującej przeszłości jak Ułan Bator! Legenda, kryjąca zresztą całkiem spore ziarnko historycznej prawdy, mówi, że stolica Mongolii powstała w 1693 r., gdy czteroletniego Dzanabadzara uznano za inkarnację bogd gegeenów, najwyższego rangą mongolskiego duchownego buddyjskiego i przywódcę politycznego. Zanim miasto rozrosło się nad brzegami jeziora Szireet Cagaan Nuur, wędrowało po mongolskich stepach. Koczującą siedzibę Dzanabadzara miejscowi nazywali Örgöö (jurta pałacowa), a Europejczycy – Urga. Tak właśnie miasto funkcjonowało na mapach aż do 1924 r., gdy zostało przemianowane na Ułan Bator (dosł. Czerwony Bohater) na cześć dowódcy wojskowego Damdina Suche Batora. Wiek XX przyniósł stolicy nie tylko nową nazwę, ale też nowy pejzaż – intrygującą mieszankę socrealistycznych gmaszysk i bloków z wielkiej płyty, Orientu i szklanej globalizacji. Komunistyczne wichry rozwiały najwspanialsze zabytki Ułan Bator: budynki pałacowe i niemal wszystkie lamajskie świątynie. Na szczęście do dziś w stolicy Mongolii zobaczymy orientalne pałace Bogd-chana i Czin wan Chanddordża, klasztory Gandan, Czojdżin lamy (muzeum), Geser süm czy Dar' echijn süm, a także muzea pełne niespodzianek dla miłośników historii, etnografii, sztuki, przyrody i koczowniczego folkloru.

polowanie z orłem mongolia

Polowanie z orłami

Na rozległych stepach Azji Centralnej przeżyjemy to, czego świadkiem był 700 lat temu podróżnik Marco Polo. Spotkamy tu bürkütchü – koczowników, którzy zgłębili tajniki starożytnej sztuki polowania z drapieżnymi ptakami. Poznamy historię symbiozy ludzi z władcami przestworzy i obejrzymy spektakularny pokaz polowania z orłem. Zachwycimy się inteligencją skrzydlatego drapieżcy i jego niesamowitym porozumieniem z myśliwym bürkütchü. Zobaczymy, jak orzeł z gracją kołuje w powietrzu i pikuje prosto na upatrzonego z wysoka lisa, królika albo kojota. Zaniemówimy na widok rozpostartych skrzydeł i mocarnych szponów. Spojrzymy w złote oczy, z których biją pierwotna moc, odwaga i szacunek do człowieka – od co najmniej dwóch tysiącleci otaczającego orły i sokoły wyjątkową czcią oraz przyjaźnią, zrodzoną z konieczności przetrwania w surowym stepie.

folklor kultura kobieta mongolia

Mongolski folklor i kultura

Mongołowie, potomkowie wielkiego Czyngis-chana, to ludzie dobrzy, prości, gościnni, muzykalni i niesamowicie zżyci z przyrodą. Choć coraz chętniej zamieniają tradycyjne jurty na murowane domy, bloki z wielkiej płyty albo szklane wieżowce Ułan Bator, koczowniczy tryb życia wiedzie tu nadal ok. 30 proc. populacji. Stepowo-pustynny wiatr po dziś dzień hula w duszach mieszkańców Mongolii, niosąc hipnotyzującą gardłową pieśń o narodzie wolnym, odważnym, nade wszystko ceniącym bezpretensjonalność i wielowiekowe tradycje. Z Mongołami łatwo nawiązać nić serdecznej przyjaźni, zostając ich „andą”. Braterstwo dusz można przypieczętować czajem albo piwem, zwanym tu żółtym kumysem (szar airag), które smakują tak samo dobrze przy wieczornym ognisku na dzikim pustkowiu i w stylowej knajpce w centrum stolicy. Bo Mongołowie jak nikt inny potrafią snuć wciągające opowieści, które zabierają słuchaczy na Jedwabny Szlak, a w oddali wciąż pobrzmiewają bębnami szamanów, tętentem końskich kopyt, świstem łuczniczych strzał i cichym trzepotem skrzydeł orła – inteligentnego drapieżnika, z którym symbioza od starożytności pozwalała człowiekowi przetrwać w surowym stepie.

baktrian wielblad dwugarbny mongolia

Hodowcy wielbłądów

Jak wygląda świat z perspektywy wielbłąda? Żeby to sprawdzić, odwiedzimy mongolskich hodowców, którzy pomogą nam wdrapać się na grzbiety baktrianów i poprowadzą zwierzęta sobie tylko znanymi ścieżkami rozległych stepów. Opowiedzą nam, jak wygląda codzienne życie ze stadkiem dwugarbnych podopiecznych, i wyjawią sekrety kryjące się za włochatymi strzygącymi uszami. Poznamy fascynującą historię baktrianów, które od co najmniej 4 tys. lat towarzyszą człowiekowi w wędrówkach po Azji – jako środek transportu, zwierzę juczne, ale też źródło wełny, mleka, skóry i mięsa. Bez wątpienia dowiemy się, co baktriany lubią przekąsić i czym się różnią od jednogarbnych kuzynów. Rozwikłamy też zagadkę zadziwiającej gospodarki wodnej wielbłądów, które mogą jednorazowo wypić, bagatela, 120 l wody, potem zaś przez kilka dni nie pić wcale. A jeśli wciąż będzie nam mało obcowania z dwugarbnymi wierzchowcami, uważnie obserwujmy otoczenie – nie wszystkie mongolskie baktriany są bowiem udomowione, część osobników żyje dziko (największa populacja jest na pustyni Gobi), pogryzając trawę, która nawinie się pod kopyta. Kto wie, może i nam uda się zobaczyć wielbłądy w naturze?

Mongolskie jurty

Od wieków koczownicy z Azji Centralnej i Wschodniej wędrowali po stepach i pustyniach wraz z całym dobytkiem. Stale przenosili się z miejsca na miejsce, więc mieli niewiele – tyle, by przetrwać i móc łatwo zmienić lokalizację obozu. Odwiedzając lokalne rodziny koczowników, poznamy esencję nomadycznego stylu życia, który stanowi codzienność dla aż 30 proc. współczesnych mieszkańców Mongolii. Dni i noce spędzone w jurcie szybko udowodnią nam, że nie jest to zwykły namiot, który znamy z letnich wycieczek na łono natury. Przemyślana konstrukcja z drewna, pokryta skórami, płótnem lub wojłokiem, zapewni nam ochronę przed upałami i chłodem, przytulną wygodę i swoiste stepowe luksusy. Choć wewnątrz tradycyjnej jurty nie ma wiele miejsca, wszystko i wszyscy mają swoje ściśle określone miejsce, tak by całość chodziła jak w zegarku – bo właśnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara powinniśmy przemieszczać się po okrągłym namiocie, co wynika ze względów praktycznych i poszanowania dla zasad buddyzmu. Krzątając się po jurcie o poranku czy też wsłuchując się w nocne odgłosy stepu, spróbujemy uchwycić towarzyszące koczownikom poczucie wolności, bezpieczeństwa, bliskości z naturą i podążania za tradycją. Wówczas bez trudu odgadniemy, dlaczego w języku mongolskim ten rodzaj namiotu mieszkalnego nazywa się po prostu „ger” – „dom”.

Park Narodowy Chogno Chan

Niecałe 300 km od tętniącego życiem Ułan Bator leży Elsen Tasarchaj – miejsce, gdzie pośrodku trawiastego stepu, w sąsiedztwie górskich szczytów i niewielkiej rzeki, wyłaniają się ni stąd, ni zowąd piaszczyste wydmy. Niezwykłość krajobrazu niczym z pustyni Gobi potęgują dumnie kroczące po żółtym piasku wielbłądy. Tuż obok natura zaskakuje ponownie: w położonym blisko wydm Parku Narodowym Chögnö Chan dziki step spotyka się z tajgą, nad którą wyrasta czczona przez miejscową ludność góra Chögnö Chan. U jej podnóża i na szczycie odkryjemy zachwycające dzieło ludzkich rąk – datowany na XVII w. klasztor Erdene Khamba, zbudowany przez buddyjskiego duchownego Zanabazara na cześć lamy Erdene. Szybko dostrzeżemy, że piękny klasztor, wyróżniający się żywymi kolorami na tle szarych skał, jest niestety zrujnowany. Mimo to świątynię nadal odwiedzają mnisi, odprawiający tu buddyjskie ceremonie z okazji krajowych i lokalnych świąt. Kto pokona granitowe formacje skalne, by dostać się na szczyt Chögnö Chan, pozna nie tylko drugą, starszą część klasztoru i legendę o duchu góry, lecz także zobaczy fenomenalną panoramę okolicy.

Karakorum

W zacisznym miasteczku Karakorum (Charchorin) odkryjemy legendy XIII-wiecznego Imperium Mongolskiego, założonego przez potężnego Czyngis-chana. Jak się szybko przekonamy, złoty okres dawnej stolicy Mongołów – sprytnie ulokowanej na skrzyżowaniu szlaków handlowych, tętniącej różnorodnością kultur i religii oraz kuszącej przybyszy z różnych zakątków Azji szczodrością przyrody i bogactwem orientalnej architektury – trwał ledwie pół wieku. Czy kamienne żółwie, strzegące niegdyś bram do miasta, zdradzą nam, dlaczego chińskie wojska zrujnowały piękny pałac chana, dworskie budynki i świątynie? Te sekrety średniowiecznej mongolskiej historii na pewno poznamy w lokalnym muzeum. Ducha chańskiej przeszłości odnajdziemy też na niewielkim bazarze, gdzie wśród stoisk z urokliwym rękodziełem poczujemy się jak w kupieckiej części siedziby wielkiego chana Ugedeja. Przyjemny powrót do nieco mniej spektakularnej rzeczywistości współczesnego Karakorum zapewni przejażdżka konna, podczas której, kołysani na grzbietach wierzchowców, zachwycimy się bujną zielenią w dolinie rzeki Orchon (UNESCO).

Klasztor Erdene Dzuu

Co przy jednym z najstarszych i największych klasztorów lamajskich w Mongolii robi… rzeźba w kształcie fallusa? Legenda głosi, że posąg, zwany skałą z Karakorum, miał przypominać o surowej karze, która spotkała pewnego mnicha za złamanie celibatu. Nie jest to jedyna pamiątka przeszłości na terenie niegdyś imponującego XVI-wiecznego klasztoru Erdene Dzuu. Zgodnie z nazwą świątyni, tłumaczoną jako Drogocenne Statuy Buddy, zobaczymy tu także bogato zdobione posągi buddyjskiego mędrca, kamienne stele z czasów Imperium Mongolskiego, chańskie grobowce i zabytkowe stupy, z których najpiękniejsza jest Złota Stupa. Przechadzając się po pozostałościach kompleksu, liczącego dawniej aż 62 świątynie i setki innych budynków, spróbujemy się dowiedzieć, dlaczego pod koniec lat 30. XX w. Stalin zdecydował się oszczędzić klasztor przed niszczycielskimi siłami komunistów. Być może odpowiedź znajdziemy w gablotach klasztornego muzeum…

klasztor gandan ułan bator mongolia

Klasztor Gandan

Czy wchodząc do największego ośrodka buddyzmu w Mongolii, można poczuć równie wielką radość? Przekonamy się o tym w klasztorze Gandan w Ułan Bator, którego nazwa oznacza właśnie „pełnię radości” lub „przyszły raj dla Buddy”. Radość dla oczu bez wątpienia przyniesie nam niezwykły mariaż stylów architektonicznych: mongolskiego, chińskiego i tybetańskiego, od 1838 r. obecnych w lokalnych świątyniach i stupach. Tuż za orientalną bramą z zielonym dachem ujrzymy Megdżiddżanrajseg süm – największą z klasztornych świątyń, gdzie odkryjemy 26,5-metrowy posąg Awalokiteśwary. Na terenie klasztoru Gandan zobaczymy ponadto grobowce bogd gegeenów (przywódców religijnych Mongolii), zabytki sakralnego malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego, a przede wszystkim bezcenne rękopisy i ksylografy, zapisane po mongolsku, tybetańsku, chińsku, mandżursku i w sanskrycie. Przechadzając się po kompleksie, z pewnością nie raz usłyszymy delikatny szum wirujących młynków modlitewnych z wypisanymi mantrami, które mają wielkie znaczenie w duchowości wyznawców buddyzmu.

Park Narodowy Chustajn nuruu

Blisko 700 gatunków roślin, 217 gatunków ptaków, 385 gatunków owadów i 44 gatunki ssaków składają się na unikalną faunę i florę mongolskiego Parku Narodowego Chustajn nuruu. Wśród gazeli, świstaków, koziorożców, manuli stepowych i innych okazów bogatej przyrody pewien gatunek wyróżnia się szczególnie – to koń Przewalskiego. Ten zagrożony, jedyny dziko żyjący współcześnie gatunek koni, nazwany na cześć rosyjskiego geografa i badacza Nikołaja Przewalskiego, uznano w połowie XX w. za wymarły na wolności. Na szczęście niewielka populacja zwierząt zachowała się w południowo-zachodniej Mongolii – dziś możemy je oglądać m.in. w parku Chustajn nuruu nieopodal Ułan Bator. Konie Przewalskiego przypominają konie domowe, ale mają bardziej krępą budowę ciała i krótką, sterczącą grzywę. Są pozbawione grzywki na czole, a także niższe od koni pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej, które znamy ze szkółek jeździeckich i torów wyścigowych. Choć na żadnym z koni Przewalskiego nie pokłusujemy po bezkresny horyzont, to prawdziwym szczęściem jest zobaczyć w naturalnym środowisku zwierzę, które już od kilku tysiącleci zamieszkuje stepy i półpustynie Azji Środkowej!

Cała trasa

Terminy i ceny wycieczek


Termin Ilość dni Wolne miejsca Cena Rezerwacja
10.07-20.07.2024 11 16 14999 zł Rezerwuj Book Buch книга
Termin
Liczba dni
10.07-20.07.2024
11
Wolne miejsca
Cena
16
14999 PLN
Rezerwuj

Szczegółowe informacje

Świadczenia

W cenie:

  • bilety lotnicze na trasie Warszawa – Ułan Bator – Warszawa,
  • loty wewnętrzne na trasie Ułan Bator – Ölgii – Ułan Bator,
  • transfery lotniska – hotele/obozy jurtowe – trasa wycieczki (przejazdy klimatyzowanym busem i terenówką UAZ-452),
  • noclegi w hotelach 3* (pokoje 2-osobowe),
  • noclegi w jurtach,
  • wyżywienie (śniadania, obiady/kolacje lub obiadokolacje, zgodnie z programem),
  • obsługa kucharza podczas pobytu u nomadów w Bajan–Ölgii,
  • wejścia biletowane do atrakcji,
  • wizyta u koczowników w Gurwan Bulag,
  • pokaz treningu i polowania z orłem,
  • przejażdżka konna (1 godz. w Karakorum, 1 godz. u kazachskich koczowników),
  • wizyta u hodowców baktrianów i przejażdżka na wielbłądach w Elsen Tasarchaj (1 godzina),
  • bilet na koncert tradycyjnych pieśni i tańców,
  • atrakcje etnograficzne, przyrodnicze i historyczne,
  • autentyczne spotkania z lokalnymi mieszkańcami i możliwość uczestnictwa w ich codziennym życiu,
  • opieka lokalnego, kazachskiego pilota w zachodniej Mongolii,
  • opieka doświadczonego pilota-przewodnika Tamada Tour, mówiącego m.in. po polsku i mongolsku,
  • kameralna grupa (12-16 osób),
  • ubezpieczenie KL, NNW, OC + bagaż,
  • składka na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny,
  • składka na Turystyczny Fundusz Pomocowy.

Nieujęte w cenie:

  • wiza do Mongolii (jeżeli aktualnie dotyczy – szczegóły w sekcji „Informacje praktyczne”),
  • usługi bagażowe i opcjonalne opłaty dodatkowe na lotniskach, w hotelach i obozach jurtowych (np. opłata na nadbagaż, późne wymeldowanie, usługi wniesienia bagaży, prania, prasowania),
  • zakwaterowanie w pokojach 1-osobowych (dopłata za pokój 1-osobowy w hotelach i pensjonatach ok. 200 USD/os.) oraz w jurtach 1-osobowych. Uwaga: jurty 1-osobowe są niedostępne u lokalnych rodzin koczowników. W obozach turystycznych jurty 1-osobowe są dostępne wyłącznie w niektórych obozowiskach, ale trzeba je rezerwować z bardzo dużym wyprzedzeniem czasu – w takich sytuacjach prosimy o kontakt z Organizatorem (biuro@tamadatour.pl), jak również prosimy o uwzględnienie, że w danym terminie jurty 1-osobowe mogą być już niedostępne mimo stosunkowo wczesnej próby ich rezerwacji,
  • lunche, posiłki, przekąski, napoje bezalkoholowe i alkoholowe nieujęte w programie wycieczki, w tym oferowane w hotelowych minibarach,
  • biletowane atrakcje fakultatywne,
  • aktywności i transfery w czasie wolnym,
  • opcjonalne opłaty za fotografowanie i filmowanie w zwiedzanych obiektach,
  • zwyczajowe napiwki (dla kierowców, przewodników, inne),
  • koszty pamiątek i wydatków osobistych,
  • usługi nieujęte w programie wycieczki.

Gwarancja Zwrotu Pieniędzy w 14 dni

  • Otrzymasz pełen zwrot pieniędzy za wycieczkę w ustawowym terminie 14 dni, w przypadku gdy impreza turystyczna nie może się odbyć z przyczyn niezależnych od Tamada Tour (m.in. w sytuacji wystąpienia pandemii, katastrof naturalnych, konfliktów zbrojnych, innych nieprzewidzianych zdarzeń oraz ich skutków).
  • W pozostałych przypadkach zwrot kosztów następuje na warunkach określonych w załączniku do umowy o imprezę turystyczną: „Ogólne Warunki Uczestnictwa W Imprezach Turystycznych Organizowanych Przez Tamada Tour Sp. z o.o.” – dokument OWU otrzymasz przy podpisaniu umowy o wycieczkę, a w każdej chwili możesz się zapoznać z jego treścią pod tym linkiem.

Hotele i wyżywienie

Noclegi obejmują zakwaterowanie w komfortowych hotelach 3* (pokoje 2-os. z łazienkami), jurtach (2/3/4-osobowe) w obozowiskach turystycznych i u lokalnych rodzin. W okresie zimowym przewidziany jest także nocleg w domu lokalnej rodziny. Poszczególne rodzaje zakwaterowań:

  • Ułan Bator – hotel Nine 3* (hotelnine.mn) lub podobny (pokoje 2-osobowe);
  • Gurwan Bulak – 2-osobowe jurty (www.facebook.com/gurvanbulageco/);
  • Karakorum – hotel Ikh Khorum (pokoje 2-osobowe) lub 2-3-4-osobowe jurty w obozowisku Anja Camp Rooms (outofnowhere.asia/anja-camp-rooms/);
  • Elsen Tasarchaj – 2-osobowe jurty w obozowisku Sweet Gobi Geolodge (outofnowhere.asia/sweet-gobi-geolodge/; obóz prowadzi politykę ochrony wody – zamiast prysznica otrzymamy gorące, aromatyczne ręczniki);
  • region Bajan–Ölgii – rodzaj noclegu w zależności od sezonu i aktualnych możliwości: zimą w domu Kazachów, w cieplejszych porach roku w 3-os. namiotach lub jurtach rozstawionych obok jurt koczowników (w obozowisku warunki bardzo podstawowe: toaleta w osobnym namiocie, a zamiast prysznica miska z ciepłą wodą);
  • Ölgii – hotel Maksum 3*.

Wybrane hotele mogą oferować dostęp do baru, pralni i innych usług – opcje niewliczone w cenę pokoju są płatne dodatkowo. Podróżujących samodzielnie staramy się zawsze zakwaterować w jednym 2-osobowym pokoju hotelowym, z osobą tej samej płci – pozwala to uniknąć dopłaty za pokój 1-osobowy (ok. 200 USD/os., w zależności od miejsca noclegu).

Ważne: każdy turystyczny obóz jurtowy ma restaurację, gdzie odwiedzający mogą zjeść posiłek (prosimy pamiętać, że woda pitna, soki, owoce i warzywa nie zawsze są w nich dostępne). Większość obozów jurtowych ma oddzielny blok komunalny z prysznicami i toaletami (opcja en suite). W niektórych obozach zamiast pryszniców może być dostępna tylko miska z wodą albo gorący ręcznik – warto być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne i niższy standard wyposażenia łazienek. Dodatkowe informacje na stronach internetowych poszczególnych obiektów noclegowych.

Wyżywienie obejmuje śniadania, obiady i kolacje lub obiadokolacje z daniami kuchni lokalnej, szczegółowo opisane na każdy dzień w programie wycieczki. Posiłki jadamy w restauracjach hotelowych, obiektach gastronomicznych na trasie oraz u lokalnych rodzin. Podczas pobytu u nomadów w rejonie Bajan-Ölgii mamy obsługę kucharza. Smaczne i sycące posiłki pozwalają każdego dnia skosztować innych tradycyjnych dań mongolskich oraz tych spożywanych przez mniejszość etniczną Kazachów. Wielką atrakcją będą spotkania z rodzinami koczowników i możliwość uczestnictwa w ich codziennym życiu, w tym wspólnego przygotowywania potraw.

Informacje praktyczne

Informacje ogólne

Aktualne zasady wjazdu i pobytu na terytorium Mongolii, bieżące zalecenia, a także wszelkie formalne informacje praktyczne są dostępne na rządowej stronie internetowej: www.gov.pl/web/mongolia/informacje-dla-podrozujacych. Dodatkowe wskazówki praktyczne znajdują się w dalszej części niniejszego informatora. W razie jakichkolwiek pytań i wątpliwości zalecamy konsultację z Organizatorem lub kontakt z Ambasadą Mongolii w Polsce (www.ambasadamongolii.pl).

Dokumenty wjazdowe

Na turystyczny wyjazd do Mongolii obywatele Polski potrzebują paszport (ważny co najmniej 6 miesięcy od daty przyjazdu do Mongolii). Jeśli chodzi o wizę, to Mongolia stosuje odmienne procedury wjazdowe dla obywateli poszczególnych krajów, w tym wprowadza czasowe zwolnienia z obowiązku wizowego. Polacy przyjeżdżający do Mongolii w celach turystycznych od 4 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2025 są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy przy pobytach nieprzekraczających 30 dni. Sytuacja jest jednak zmienna, dlatego zalecamy sprawdzić aktualne zasady wjazdu i pobytu turystycznego na rządowej stronie: www.gov.pl/web/mongolia/informacje-dla-podrozujacych.

Uwaga! Podczas pobytu w Mongolii należy przez cały czas mieć przy sobie paszport (warto posiadać także kserokopię paszportu).

Szczepienia

Przed wyjazdem do Mongolii nie są wymagane specjalne szczepienia podróżne. Profilaktycznie zalecane są szczepienia na COVID-19, błonicę, tężec, krztusiec, cholerę, wirusowe zapalenie wątroby typu A i B, dur brzuszny, wściekliznę, kleszczowe zapalenie mózgu i tyfus. Na 4–6 tygodni przed wyjazdem najlepiej udać się do lekarza medycyny podróży, aby skontrolować stan zdrowia i przyjąć zalecane szczepienia podstawowe lub przypominające.

Leki na podróż

Na wyjazd warto spakować:

  • leki osobiste (np. stosowane w chorobach przewlekłych, takich jak cukrzyca, nowotwory, zespół nabytego niedoboru odporności) – w ilości niezbędnej do osobistego leczenia, adekwatnie do czasu podróży. W przypadku większego zapotrzebowania do leków należy dołączyć odpowiednią dokumentację medyczną, przetłumaczoną na j. angielski i poświadczoną pieczątką;
  • podstawowe leki (np. przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, na dolegliwości układu pokarmowego);
  • przydatne akcesoria (np. środki dezynfekujące, opatrunki, pęsetę, repelenty na komary).

Wwóz leków – restrykcje

W przypadku leków przewożonych w bagażu podręcznym, które pasażer musi zażyć w trakcie lotu, wymagane jest zaświadczenie od lekarza w języku polskim i angielskim, poświadczone pieczątką. Wszystkie wwożone leki (dostępne na receptę i bez, przewożone w bagażu rejestrowanym lub podręcznym) muszą się znajdować w oryginalnych opakowaniach (na wszelki wypadek warto zabrać receptę i/lub inne dokumenty, przetłumaczone na j. angielski, uzasadniające potrzebę stosowania danych medykamentów). Nie można przewozić przez granicę bez specjalnego zezwolenia płynów dożylnych, zastrzyków antybiotyku, środków odurzających i psychotropowych, preparatów krwi i substytutów osocza, leków i preparatów stosowanych do ogólnej immunizacji. W przypadku konieczności wwozu w/w substancji wymagane jest zezwolenie wydawane przez Ministra Zdrowia – szczegółowe informacje i procedury znajdują się na rządowych stronach www.gov.pl/web/mongolia/informacje-dla-podrozujacych oraz www.gov.pl/web/gif/przewoz-srodkow-odurzajacych-i-substancji-psychotropowych-jakie-sa-niezbedne-do-leczenia-medycznego-w-przypadku-przekraczania-granic-rzeczypospolitej-polskiej. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości w zakresie wwozu leków zalecamy bezpośredni kontakt z Ambasadą Mongolii, mongolskim Urzędem ds. Lekarstw i Sprzętu Medycznego lub Głównym Inspektoratem Farmaceutycznym.

Ogólne zasady ostrożności zdrowotnej

Ze względu na różnice wysokości terenu (przeciętnie 1300–1600 m n.p.m.) oraz odmienną florę bakteryjną na początku pobytu mogą wystąpić dolegliwości zdrowotne u osób cierpiących na zaburzenia układów krążenia i oddechowego oraz mających wrażliwy żołądek. Aby złagodzić ich skutki lub im zapobiec, zalecamy zabrać na wycieczkę stosowne leki, a także rozważnie korzystać z lokalnej oferty gastronomicznej (szczególnie w okresie letnim w Mongolii zdarzają się zachorowania na robaczycę, zatrucia pokarmowe, biegunki). Należy myć warzywa i owoce przed spożyciem, pić wodę wiadomego pochodzenia (wskazana woda butelkowana, woda z kranu nadaje się do spożycia po przegotowaniu), powstrzymać od picia napojów z lodem ze względu na niewiadome pochodzenie wody, unikać spożywania lodów z automatu i wyrobów cukierniczych z kremem niewiadomego składu/pochodzenia, a także napojów i posiłków kupionych na bazarach, w ulicznych knajpkach, lokalach gastronomicznych niższej kategorii i miejscach ze zbyt swobodnym podejściem do zasad higieny. Ponadto warto zachować ostrożność przy spożywaniu mleka, kumysu i mięsa u lokalnych gospodarzy.

Poziom opieki zdrowotnej w Mongolii jest bardzo niski. W aptekach zazwyczaj nie są dostępne zachodnie leki. Placówki medyczne istnieją tylko w większych miastach, natomiast na prowincji uzyskanie szybkiej pomocy medycznej w nagłych przypadkach jest bardzo trudne lub praktycznie niemożliwe.

Przepisy celne i prawne

  • W Mongolii regulacje celne nie różnią się od powszechnie przyjętych standardów.
  • Obowiązek deklarowania środków pieniężnych (w tym kryptowalut) przy przekraczaniu granicy obowiązuje dla kwot powyżej 15 mln MNT (ok. 5 tys. EUR).
  • Wywóz dzieł sztuki i przedmiotów zabytkowych jest obłożony restrykcjami – kupując pamiątki antykwaryczne i podobne, warto poprosić sprzedawcę o certyfikat i zachować paragon zakupu.
  • W Ułan Bator obowiązuje całkowity zakaz palenia w miejscach publicznych oraz spożywania napojów alkoholowych.
  • Fotografowanie i filmowanie może być zabronione w niektórych obiektach religijnych oraz jest zakazane w odniesieniu do obiektów wojskowych i infrastruktury państwowej
  • Homoseksualizm jest legalny. Zakazana od 2017 r. jest mowa nienawiści ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową – mimo to zdarzają się napaści słowne, naruszenia nietykalności cielesnej, inne występki, wykroczenia, a nawet zbrodnie wobec osób LGBT+, które dla własnego bezpieczeństwa powinny zachować ostrożność w przestrzeni publicznej.
  • Posiadanie i handel narkotykami są zagrożone karą więzienia od 8 do 25 lat.

Bezpieczeństwo

Mongolia to kraj stosunkowo bezpieczny i przyjazny dla turystów. Jednak, jak wszędzie, trzeba zachować ostrożność, zdrowy rozsądek oraz respekt wobec lokalnych przepisów i zwyczajów. W Mongolii jest dość wysokie jest zagrożenie przestępczością pospolitą (zwłaszcza w Ułan Bator, na bazarach i w domach towarowych, w pojazdach komunikacji miejskiej, na dworcach, lotniskach oraz w innych miejscach zatłoczonych i uczęszczanych przez turystów). Częste są kradzieże kieszonkowe i bagaży, zdarza się wyrywanie torebek, należy też liczyć się z ryzykiem napadów rabunkowych na cudzoziemców (dochodzi do nich w miejscach odosobnionych, jak również w pociągach). Problemem są również liczne, niekiedy agresywne próby wyłudzania pieniędzy. W związku z tym podczas wycieczki należy bezwzględnie pilnować pieniędzy, torebek, plecaków, dokumentów, sprzętu elektronicznego i innych cennych przedmiotów (wartościowe rzeczy najlepiej przechowywać w sejfie w pokoju hotelowym). Z tych samych powodów walutę najlepiej wymieniać w kantorach, a podczas zamawiania taksówki (wyłącznie licencjonowanej!) – korzystać z pomocy lokalnych pracowników hotelu, restauracji itp.

Telefony alarmowe:

  • pogotowie ratunkowe – 103,
  • policja – 102,
  • straż pożarna – 101,
  • telefon w sytuacjach nadzwyczajnych – 105.

W Mongolii nie ma polskiej ambasady. Obywatele Rzeczpospolitej Polskiej, jako członkowie UE, mają prawo korzystać z ambasad innych krajów UE znajdujących się w tym kraju. Pozostałe informacje dla podróżnych dostępne na stronach MSZ. Obywatele Rzeczpospolitej Polskiej mogą dla zwiększenia bezpieczeństwa podróży zarejestrować się w rządowym systemie Odyseusz (www.odyseusz.msz.gov.pl).

Klimat

Mongolia leży w typowym, surowym klimacie umiarkowanym kontynentalnym. Powietrze jest tu suche, a temperatury podlegają znacznym wahaniom dobowym i rocznym. Charakterystyczne dla tego kraju są ciepłe, a nawet gorące lata i mroźne zimy. Różnica w temperaturze powietrza pomiędzy dniem a nocą może wynosić nawet 30°C (dlatego nawet latem trzeba mieć z sobą cieplejszą odzież). Na północnym zachodzie Mongolii jest nieco chłodniej niż na południu i wschodzie. W stolicy (Ułan Bator) w najcieplejszych miesiącach, od czerwca do sierpnia, temperatura powietrza wynosi od kilkunastu do nieco powyżej 20°C. W styczniu i grudniu, kiedy jest najchłodniej, temperatura może spadać nawet poniżej -20°C. W położonym na zachodzie Mongolii rejonie Bajan-Ölgii latem temperatury raczej nie przekraczają 20°C, a zimą mrozy są nieco łagodniejsze niż w stolicy, choć średnio wynoszą kilkanaście stopni na minusie. Ilość opadów jest bardzo niska, przy czym największe opady notuje się w miesiącach letnich. Nieco większe opady, głównie śniegu, notuje się na terenach wyżej położonych.

Język

Językiem urzędowym Mongolii jest mongolski. Język rosyjski jest powszechnie używany, natomiast angielski jest raczej słabo znany – w podstawowym zakresie można się nim porozumieć jedynie w dużych miastach i często odwiedzanych obiektach turystycznych.

Religia

Mongolia to kraj wielowyznaniowy. Dominującą religią jest buddyzm tybetański (lamaizm), który wyznaje 53 proc. społeczeństwa. Jednocześnie aż 39 proc. mieszkańców to ateiści. Niewielki odsetek wyznaje islam, szamanizm, chrześcijaństwo i inne religie. Przed wejściem do świątyń buddyjskich należy zdjąć buty (warto mieć przy sobie zapasowe skarpetki) oraz zasłonić ramiona i nogi – przydatne będą długie spódnice, chusty czy długie, luźne spodnie. Zaleca się również wyciszyć telefon i upewnić się, czy w danym obiekcie dozwolone jest fotografowanie/filmowanie.

Waluta i płatności

Walutą w Mongolii jest tugrik (MNT). Jeden tugrik dzieli się na 100 möngö. 1000 MNT to około 0,36 USD/0,32 EUR/1,39 PLN. Aktualne kursy walut można sprawdzić w internecie i kantorach. Na podróż trzeba zabrać USD (dolary amerykańskie wydane po 2006 r.) lub EUR i wymienić na walutę lokalną na miejscu (nie ma możliwości bezpośredniej wymiany PLN na MNT i odwrotnie). Pieniądze należy wymieniać w kantorach i bankach (znajdują się w stolicy i większych miastach; nielegalna jest wymiana waluty na bazarach i w innych nieuprawnionych miejscach. Podczas kupowania waluty należy zachować ostrożność, pilnować pieniędzy i bagażu. Na wyjazd trzeba zabrać gotówkę. Warto mieć przy sobie także kartę płatniczą (walutową w USD, uniwersalną typu mBank World, Revolut), pamiętając, że bankomaty i możliwość płacenia kartą są dostępne wyłącznie w stolicy i większych mongolskich miastach.

Czas

UTC +8:00. Różnica czasu między Polską a Mongolią wynosi +6 godzin latem i +7 godz. zimą.

Telefonia i Internet

Zasięg sieci komórkowej i internetowej w Mongolii jest dobry tylko lokalnie, w miastach. Poza Ułan Bator występuje częsty brak zasięgu. W większości hoteli istnieje możliwość korzystania z Wi-Fi. Niekiedy pobierana jest za to symboliczna opłata. Połączenia bywają dość wolne. Mapę punktów z dostępem do publicznego internetu można znaleźć na stronie https://wifispc.com/mongolia, przy czym ze względu na ryzyko wycieku danych wrażliwych należy zachować ostrożność podczas korzystania z sieci niezabezpieczonych hasłem. Telefonowanie do i z Mongolii nie należy do najtańszych – minuta rozmowy w roamingu to koszt ok. 6–8 zł, a wysłanie SMS-a ok. 2 zł.

Elektryczność

Napięcie sieciowe w Mongolii wynosi 220 V. Typy gniazdek: C i F (na wtyczki z dwoma okrągłymi bolcami, czyli takie, jak w Polsce i większości krajów Europy – przejściówka nie jest potrzebna). Lokalnie mogą występować przerwy w dostawie prądu, dlatego na wyjazd dobrze jest zaopatrzyć się w naładowany powerbank.

Lokalna kuchnia

Kuchnia Mongolii od wieków obfituje w mięso. Ze względu na warunki przyrodnicze i trudy stepowego życia tłuste potrawy mięsne spełniają bowiem specyficzne potrzeby żywieniowe ludów Azji Środkowej – sycą na długi czas, zapewniają przetrwanie podczas surowych mrozów, a nawet pozwalają wrzucić coś na ząb bez potrzeby zsiadania z konia. Lokalne zwyczaje kulinarne nie zmieniły się znacząco przez stulecia – Mongołowie nadal spożywają bardzo dużo baraniny, wołowiny, koniny, niekiedy także mięsa wielbłąda albo jaka (należy być przygotowanym na to, że mięso w potrawach bywa twarde, a jego obróbka odbiega od zachodnich standardów). Warzywa, zioła i przyprawy – których nie znano tu wcale aż do XVII–XVIII w. – goszczą na stołach rzadko (są zwykle importowane, a więc drogie), a jeśli już się pojawiają, to zwykle pod mało wyszukaną postacią cebuli, dzikiego czosnku, marchwi albo ziemniaków. Z tego względu wegetarianie, weganie, osoby na specyficznych dietach i miłośnicy kulinarnych rozmaitości mogą mieć w Mongolii trudności ze skomponowaniem pełnowartościowego posiłku. Na szczęście nie jest to zupełnie niemożliwe, a Mongołowie z powodzeniem udowadniają, że proste potrawy, oparte na zaledwie 2–3 składnikach, mogą być sycące i smaczne. Prócz dań jednogarnkowych w Mongolii popularne są buudze – duże pierogi z mięsem, chuuszury – smażone placki z farszem z mięsa i cebuli, cujwan – makaron z placka z mięsem, oraz zupa z gotowanego barana z makaronem. Mongołowie słyną także z wyrobów mleczarskich – warto skosztować lokalne jogurty, kefiry i sery z mleka krów, kóz, koni i wielbłądów. Spragnieni mogą posmakować suutej caj, czyli zieloną herbatę z dodatkiem soli i tłustego mleka (albo masła), a także skusić się na ajrak (inaczej kumys, czyli niskoprocentowy napój alkoholowy ze sfermentowanego mleka klaczy) albo archi (15–30-procentową wódkę, która powstaje w procesie destylacji kumysu). Od lat 20. XX wieku w Mongolii znane jest też piwo, zwane tu żółtym kumysem (szar airag).

Kultura i obyczaje

  • W Mongolii nie obowiązują restrykcyjne zasady obyczajowe co do ubioru, a w dużych miastach panuje w tej kwestii względny liberalizm. Jednakże kobietom zaleca się skromne stroje, które nie opinają ciała oraz zakrywają dekolt, ramiona i nogi. Kobiety i mężczyźni muszą też pamiętać o odpowiednim stroju w miejscach kultu religijnego (opisany w sekcji „Religia”). Buty należy zdejmować przed wejściem do świątyń, a także prywatnych mieszkań i jurt.
  • Mongołowie są bardzo gościnni, uczynni i pomocni, dzielą się też z przybyszami wszystkim, co mają – ich dobroci nie wypada nadużywać, tym bardziej, że wielu mieszkańców kraju żyje w ubóstwie.
  • Nie wypada nachalnie podziwiać rzeczy należących do Mongołów – zwyczaj panujący w wielu krajach Azji Centralnej nakazuje bowiem, by gospodarz oddał dany przedmiot osobie, która się nim zachwyca. Lepiej też zanadto nie komplementować np. dzieci gospodarzy – według Mongołów nadmiar pochwał przynosi pecha.
  • Podczas wchodzenia do jurty nie można nadepnąć na próg, który w lokalnej obyczajowości symbolizuje granicę pomiędzy bezpieczeństwem domu a zagrożeniami świata zewnętrznego. Wchodząc do jurty, najpierw przestępujemy prawą nogą. Po jurcie poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara – ze względów praktycznych i w poszanowaniu dla zasad buddyzmu.
  • Mongołowie okazują szacunek siedząc (odwrotnie jak w kulturze Zachodu). Po powitaniu gospodarzy należy więc zająć wskazane miejsce (krzesło, poduszkę na podłodze).
  • Przyjęcie poczęstunku od gospodarza jest w zasadzie obowiązkowe. Odmowa może zostać odebrana jako duży brak szacunku (nie ma przy tym znaczenia, że nie jesteśmy głodni, nie chce się nam pić itd.).
  • Mongołowie nie mówią „dziękuję” za wszystko i na każdym kroku. Głębokie podziękowania składają jednak, np. opuszczając gospodarzy po wizycie.
  • Podając coś lub przyjmując, np. pieniądze, talerz itp., należy używać prawej ręki lub obu dłoni (nigdy dłoni lewej).
  • Nie wypada wskazywać na nikogo stopą, siadać z nogą założoną na nogę ani w żaden inny sposób pokazywać podeszew stóp, gdyż jest to wyraz braku szacunku.
  • Pamiętając o dobrych manierach, nie komentujemy tego, co mamy na talerzu, a talerzy nie stawiamy na podłodze.
  • Podczas ceremonii picia czaju (herbaty) albo wódki wspólną dla wszystkich czarkę podaje się prawą ręką, podtrzymując ją za łokieć dłonią lewej ręki. Picie alkoholu nie jest wymagane – jeżeli nie chcemy tego robić, to należy dotknąć ustami czarki, a następnie przekazać naczynie osobie, która je nam podała.
  • Nie wolno gwizdać w domu – Mongołowie uważają, że to przynosi „zły wiatr”.
  • Na wyjazd warto zabrać drobne podarki (np. praktyczne gadżety) – ich wymiana z mongolskim „andą”, czyli przyjacielem, jest stałym elementem zawierania braterstwa. Podarki wręczamy dopiero na zakończenie wizyty, np. w dniu wyjazdu.
  • Nie wolno dotykać głowy ani ramienia Mongoła bez przyzwolenia, natomiast „zolgokh”, czyli tradycyjny zwyczaj pozdrowienia, jest współcześnie zarezerwowany raczej na święto Tsagaan sar (księżycowy Nowy Rok).
  • Należy uważać na psy przy jurtach – bardzo poważnie podchodzą do pilnowania domostwa i mogą być agresywne, lepiej nie zbliżać się do nich ani nie próbować ich głaskać (również ze względu na to, że zwierzęta nie są szczepione i mogą roznosić wściekliznę).
  • W kontaktach z Mongołami warto być cierpliwym i spodziewać się nieoczekiwanego.
  • Dawanie napiwków nie jest powszechne, ale na wszelki wypadek warto mieć przy sobie odrobinę pieniędzy na takie wydatki.
  • Chcąc sfotografować Mongołów, wypada najpierw spytać o pozwolenie. Trzeba być przygotowanym na to, że osoba fotografowana poprosi o pieniądze za zdjęcie (warto być wrażliwym na warunki ekonomiczne lokalnej społeczności).
  • Należy uważać na nieuczciwych sprzedawców i taksówkarzy. Nigdy nie wolno się godzić na uiszczenie zaliczki albo pełnej zapłaty przed realizacją usługi albo otrzymaniem towaru (może wówczas okazać się, że bezpowrotnie straciliśmy pieniądze i nie otrzymaliśmy towaru lub jest on bezwartościowy).
  • Mongołowie mają tendencję do tworzenia tłoku, np. przy wchodzeniu do komunikacji publicznej, co niestety sprzyja złodziejom kieszonkowym. W tłumie Mongołowie nierzadko rozpychają się łokciami.
  • Kobiety nie powinny samotnie podróżować taksówką, w której prócz kierowcy jedzie inny mężczyzna (jeżeli kierowca zatrzyma się po drodze, by zabrać kolejnych pasażerów, zwłaszcza mężczyzn – dla własnego bezpieczeństwa lepiej zapłacić za kurs i opuść pojazd). Lepiej nie płacić za kurs, dopóki nie dotrzemy do miejsca docelowego. Trzeba być stanowczym w kwestii wynegocjowanej ceny za przejazd.

Warto wiedzieć

  • Jurty są 2-3-4-osobowe, wyposażone w łóżka, pościel, koce, krzesła, piecyk i elektryczność. Każdy turystyczny obóz jurtowy ma restaurację, gdzie odwiedzający mogą zjeść posiłek (woda pitna, soki, owoce i warzywa nie zawsze są w nich dostępne). Większość obozów jurtowych ma oddzielny blok komunalny z prysznicami, umywalkami i toaletami (opcja en suite; w łazienkach jest gorąca woda). W niektórych obozach oraz jurtach lokalnych rodzin warunki są bardzo podstawowe – zamiast pryszniców może być dostępna tylko miska z wodą albo gorący ręcznik. Należy być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne i niższy standard wyposażenia łazienek.
  • Hotele i hostele nie zawsze są wyposażone w windy – lepiej nie zabierać ciężkich walizek i dużej liczby bagaży.
  • Grzałki do wody i żelazka są zazwyczaj dostępne w recepcjach hoteli, na życzenie.
  • Suszarki do włosów, o ile nie znajdują się w pokoju hotelowym, są zwykle dostępne na życzenie w recepcji.
  • Ręczniki są dostępne w hotelach.
  • W pokojach hotelowych mogą się znajdować minibary. Dostępne w nich napoje i słodycze są dodatkowo płatne.
  • W pokojach hotelowych na gości czekają zwykle mydło i szampon (małe opakowania, dlatego warto zabrać własne lub kupić na miejscu), niekiedy do dyspozycji są także jednorazowe klapki. W wybranych hotelach mogą być też dostępne (bezpłatnie lub za dodatkową opłatą) szczoteczki i pasty do zębów, gąbki kąpielowe i inne akcesoria.
  • Toalety w Mongolii są typu azjatyckiego (kucane), w większości hoteli występują też toalety europejskie. W toaletach publicznych często nie ma papieru toaletowego, więc warto mieć przy sobie chusteczki (nie wyrzucamy ich do odpływu!). Na prowincji i terenach rzadziej uczęszczanych przez turystów toalety stanowią często drewniany wychodek z dwiema deskami na nogi i dziurą w ziemi – należy być przygotowanym na odmienne warunki sanitarne.
  • W Mongolii występują przerwy w dostawach prądu i ciepłej wody (z wyjątkiem dużych hoteli) oraz awarie ogrzewania.

Co zabrać na wycieczkę?

Na wycieczkę należy zabrać odzież dostosowaną do panującej na miejscu pogody oraz przydatne akcesoria i rzeczy osobiste, m.in.:

  • ubrania lekkie, przewiewne, niezbyt obcisłe i skromne;
  • długie spodnie (przydatny będzie model z odpinanymi nogawkami);
  • sweter, bluza lub inne ciepłe okrycie (warto spakować chociaż 2 sztuki);
  • ciepła bielizna nocna (np. piżama z długimi spodniami i bluzką z długim rękawem – w jurtach jest nocami dość chłodno);
  • ubrania na wejście do świątyni: zapasowe skarpetki, długie spodnie lub spódnica, bluzka albo chusta zasłaniająca ramiona i dekolt;
  • okrycie przeciwdeszczowe;
  • nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne;
  • wygodne, rozchodzone obuwie, np. sportowe, trekkingowe;
  • lekkie obuwie typu klapki (pod prysznic), sandały;
  • podręczny plecak;
  • krem z wysokim filtrem UV, balsam nawilżający, przybory toaletowe, mały ręczniczek lub nawilżane chusteczki;
  • leki, repelenty i akcesoria szczegółowo opisane w sekcji „Zdrowie, szczepienia, leki”;
  • naładowany powerbank + kabel.

Ubezpieczenie turystyczne

Ubezpieczenie jest zawarte w cenie wycieczki, dlatego nie trzeba kupować go oddzielnie. Ogólne Warunki Ubezpieczenia są dostępne na stronie: https://w3.signal-iduna.pl/OWU_doc/travel/owu_bp_travel.pdf.

Zdjęcia i filmy

Transfery

Na trasie wycieczki – z/na lotnisko, z/do hoteli/obozów jurtowych i pomiędzy zwiedzanymi miejscami – podróżujemy komfortowymi, klimatyzowanymi busami. Po zachodniej części Mongolii poruszamy się terenówką UAZ-452. Nad bezpieczeństwem podróży czuwają lokalni, doświadczeni kierowcy. W cenie wycieczki jest także przelot krajowy na trasie Ułan Bator – Ölgii – Ułan Bator.

Zwiedzanie

Podróżujemy i zwiedzamy w kameralnych grupach z doświadczonymi pilotami i przewodnikami – pasjonatami i specjalistami od danego regionu, którzy mieszkają w nim na stałe i doskonale znają jego kulturę, obyczaje, historię i geografię.

Odwiedzamy wyjątkowe atrakcje architektoniczne, przyrodnicze, historyczne i kulturowe. Przemierzamy tętniące życiem miasta, zaciszne wioski i dzikie krajobrazy natury. Odkrywamy ukryte w zaułkach pomniki przeszłości i teraźniejszości, gwarne bazary, zagadkowe muzea, lokalną faunę i florę.

Spotykamy lokalnych mieszkańców i inspirujemy się ich wizją świata. Poznajemy ich prawdziwe, codzienne życie i na chwilę stajemy się jego współuczestnikami. Zanurzamy się w kalejdoskopie fascynujących sekretów etnograficznych, legend i faktów, które pozwalają dojrzeć wielowymiarowość odległej od nas rzeczywistości. Przywozimy z sobą autentyczne doświadczenie świata w całym pięknie jego różnorodności.

Ubezpieczenie

Cena wycieczki obejmuje pełne ubezpieczenie zdrowotne podróżnego i bagażu. Ubezpieczenie zapewnia Signal Iduna na sumę gwarancyjną:

  • KL (koszty leczenia) – 70 000 €, w tym koszty ratownictwa 10 000 €,
  • NNW (od następstw nieszczęśliwych wypadków) – 20 000 PLN,
  • OC – 35 000 €,
  • Bagaż (zawartość walizki) – 1500 PLN,
  • Rozszerzenie o zaostrzenie chorób przewlekłych.

Ogólne Warunki Ubezpieczenia – https://w3.signal-iduna.pl/OWU_doc/travel/owu_bp_travel.pdf.

Trasa i program wycieczki 11-dniowej

WARSZAWA – UŁAN BATOR – CHUSTAJN NURUU – GURWAN BULAK – WYDMY ELSEN TASARCHAJ – CHÖGNÖ CHAN – KARAKORUM – ELSEN TASARCHAJ – UŁAN BATOR – BAJAN-ÖLGII – ÖLGII – UŁAN BATOR – WARSZAWA

DZIEŃ 1. WYLOT

Dystans: lot • Posiłki w cenie:

Zbiórka na lotnisku Chopina (Okęcie) w Warszawie. Spotkanie z przedstawicielem Tamada Tour. Wylot do Mongolii z rozkładową przesiadką w europejskim lub azjatyckim porcie lotniczym.

DZIEŃ 2. UŁAN BATOR

Dystans: 70 km + spacer pieszy • Posiłki w cenie: śniadanie, obiadokolacja

Poranny przylot do Ułan Bator. Spotkanie z pilotem Tamada Tour. Przejazd do hotelu, zakwaterowanie, czas na odpoczynek po podróży i śniadanie. O 14.00 city tour po Ułan Bator. Tego dnia zobaczymy najważniejszy w mieście plac Süche Batora z pomnikiem konnym rewolucjonisty oraz Mongolskie Muzeum Narodowe, gdzie poprzez eksponaty archeologiczne, etnograficzne, architektoniczne, artystyczne i dotyczące historii najnowszej poznamy najważniejsze fakty i ciekawostki o Mongolii, w której barwny Orient miesza się z obrazkami siermiężnej Poradziecji i szklanej nowoczesności. Wieczorem powitalna mongolska obiadokolacja z tradycyjnymi potrawami. Powrót na nocleg do hotelu.

DZIEŃ 3. UŁAN BATOR – CHUSTAJN NURUU – GURWAN BULAK

Dystans: 310 km + spacer pieszy • Posiłki w cenie: śniadanie, kolacja

Wczesne śniadanie, wykwaterowanie z hotelu. Wyjazd do Parku Narodowego Chustajn nuruu, gdzie żyją dzikie konie Przewalskiego. Czas wolny na obiad na trasie – w przydrożnej restauracji, gdzie można skosztować dań, które na co dzień jedzą Mongołowie. Przejazd do ruin XVII-wiecznej fortecy Char Buch Balgas, strzegącej niegdyś kupieckiego szlaku. Następnie udamy się w kierunku wydm Elsen Tasarchaj. W otoczeniu zjawiskowych piasków kolacja i nocleg w obozowisku jurtowym.

DZIEŃ 4. GURWAN BULAK – KARAKORUM

Dystans: 140 km + spacer pieszy + rajd konny • Posiłki w cenie: śniadanie, obiad

Po śniadaniu odwiedzimy rodzinę lokalnych nomadów, pomożemy im w dojeniu zwierząt i spróbujemy domowej roboty wyrobów mleczarskich. Następnie przejazd wzdłuż wydm Elsen Tasarchaj do Parku Narodowego Chögnö Chan z ruinami klasztoru Erdene Khamba (XVII w.). Jeżeli czas i lokalny duch pozwolą, wybierzemy się na godzinną wspinaczkę na owianą legendami górę Chögnö Chan. Dalszy przejazd do miasteczka Karakorum. Obiad. Wizyta w lokalnym muzeum i na bazarze. Po południu przejażdżka konna wzdłuż rzeki Orchon. Kolacja i nocleg.

DZIEŃ 5. KARAKORUM – ELSEN TASARCHAJ

Dystans: 150 km + spacer pieszy + przejażdżka na wielbłądach • Posiłki w cenie: śniadanie, obiad, kolacja

Po śniadaniu wizyta w klasztorze lamajskim Erdene Dzuu w Karakorum, gdzie będziemy mogli dyskretnie przyjrzeć się porannym modlitwom. W drodze powrotnej do Elsen Tasarchaj zatrzymamy się w miejscu, gdzie według legendy narodził się koczujący klasztor, który z czasem ewoluował w Ułan Bator. Obiad na trasie. Po południu odwiedziemy rodzinę hodowców baktrianów – czeka nas tu fascynująca przejażdżka na wielbłądach dwugarbnych i poznawanie tajników ich życia. Na grzbiecie zwierzęcia, w otoczeniu dzikich krajobrazów, będziemy mogli poczuć się jak starożytni kupcy z Jedwabnego Szlaku. Następnie przejazd na kolację z lampką francuskiego wina oraz nocleg do obozowiska jurtowego (w myśl ochrony środowiska obóz prowadzi politykę oszczędzania wody, dlatego zamiast pryszniców otrzymamy gorące, aromatyczne ręczniki).

DZIEŃ 6. ELSEN TASARCHAJ – UŁAN BATOR

Dystans: 300 km + spacer pieszy • Posiłki w cenie: śniadanie, obiad

Po śniadaniu przejazd powrotny do Ułan Bator. Po obiedzie zwiedzimy buddyjski klasztor Gandan (Gandantegczinlen), główny ośrodek religijny Mongolii. Transfer do hotelu, czas wolny. Późnym popołudniem wyjście na koncert tradycyjnych pieśni i tańców. Kolacja. Powrót na nocleg do hotelu.

DZIEŃ 7. UŁAN BATOR – BAJAN-ÖLGII

Dystans: lot + ok. 100 km, zależnie od pogody i aktualnego miejsca migracji kazachskich koczowników • Posiłki w cenie: śniadanie (w przypadku wczesnego lotu – w formie suchego prowiantu), obiad, kolacja

Śniadanie. Przejazd na lotnisko i lot do Bajan-Ölgii, jednego z trzech ajmaków (regionów) najbardziej wysuniętych na zachód Mongolii, zamieszkanego przez kazachską mniejszość etniczną, która wyznaje islam i mówi własnym językiem. W Ölgii, stolicy regionu, spotkanie z kazachskim przewodnikiem. Wizyta na lokalnym bazarze. Wyprawa terenówkami UAZ-452 (nazywanymi przez Mongołów furgonami) za miasto, do rodziny kazachskich koczowników, która specjalizuje się w polowaniu z orłami i będzie naszym przewodnikiem po tajnikach tej tradycyjnej techniki łowieckiej. U lokalnej rodziny spędzimy niecałe 3 dni, zanurzając się w autentyczne życie koczowników, bez turystycznej otoczki. Będziemy pomagać w gospodarstwie i chłonąć stepową codzienność ze wszystkimi jej etnograficznymi tajemnicami, oszałamiającymi krajobrazami i rytmem dnia wyznaczanym przez naturę. Wieczorem kolacja z przysmakami kuchni kazachskiej. Nocleg (warunki w zależności od sezonu i aktualnych możliwości: zimą w domu Kazachów, w cieplejszych porach roku w namiotach lub jurtach rozstawionych obok jurt koczowników – warunki będą bardzo podstawowe: toaleta w osobnym namiocie, a zamiast prysznica miska z ciepłą wodą).

DZIEŃ 8. U KOCZOWNIKÓW W BAJAN-ÖLGII

Dystans: – • Posiłki w cenie: śniadanie, obiad, kolacja

Po śniadaniu na cały dzień wnikniemy w etnograficzne sekrety koczowników. Przedpołudnie spędzimy z naszym kazachskim gospodarzem, który opowie nam, jak się chwyta i trenuje orły oraz urządzi dla nas symulację polowania. Następnie będziemy asystować gospodyni i pozostałym członkom rodziny w ich codziennych obowiązkach – gotowaniu (zjemy wspólnie przyrządzony obiad), doglądaniu i dojeniu trzody, zbieraniu drewna i odchodów zwierzęcych na opał, przynoszeniu wody ze studni bądź strumienia. Kolacja i nocleg w jurtach jak w dniu poprzednim.

DZIEŃ 9. ÖLGII

Dystans: 100 km • Posiłki w cenie: śniadanie, obiad, kolacja

Śniadanie. Ranek spędzimy z naszymi kazachskimi gospodarzami. Aktywności do wyboru: pomoc w codziennych obowiązkach w obozowisku jurtowym lub przejażdżka konna po okolicy. Czas wolny na relaks przed powrotem do miasta. Obiad. Wyjazd powrotny do Ölgii, zakwaterowanie w hotelu. Wieczorem czas wolny. Nocleg.

DZIEŃ 10. ÖLGII – UŁAN BATOR

Dystans: lot + ok. 60 km • Posiłki w cenie: śniadanie, obiadokolacja

Po śniadaniu transfer na lotnisko w Ölgii i wylot do Ułan Bator. Po przylocie, jeżeli czas pozwoli, zwiedzanie Narantuul, największego odkrytego bazaru w kraju. Pożegnalna obiadokolacja. Dla chętnych wieczorny koncert muzyki jazzowej w mongolskim wykonaniu.

DZIEŃ 11. UŁAN BATOR – WYLOT

Dystans: 52 km + lot • Posiłki w cenie: śniadanie

Wczesne śniadanie, wykwaterowanie z hotelu. Transfer na lotnisko w Ułan Bator i lot powrotny do Warszawy z rozkładową przesiadką w europejskim lub azjatyckim porcie lotniczym (przylot tego samego dnia późnym popołudniem lub wieczorem, zależnie od aktualnej siatki połączeń).

© 2024 TAMADA TOUR. Program nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu art. 66 par. 1 Kodeksu cywilnego, ma charakter ramowy i może ulec zmianie w zależności od czynników niezależnych od Organizatora. Kopiowanie zabronione. Prawo do błędów w druku zastrzeżone.

Warunki rezerwacji

Zapisu na wycieczkę można dokonać:

Aby zarezerwować wycieczkę, należy podać dane osobowe, niezbędne do zawarcia umowy wycieczki oraz wykupienia ubezpieczenia i biletów lotniczych:

  • imię i nazwisko,
  • pełen adres,
  • datę urodzenia,
  • nr telefonu,
  • adres e-mail.

Na wskazany adres e-mail zostaną przesłane:

  • Umowa udziału w wycieczce,
  • Ogólne Warunki Uczestnictwa w wycieczce,
  • informacje o cenie wycieczki i harmonogramie wpłat,
  • dane do wpłaty z tytułu przelotu i ubezpieczenia,
  • informacje o świadczeniach, terminie wylotu i przylotu,
  • potwierdzenia zakupu biletów lotniczych (jeżeli dotyczy),
  • Ogólne Warunki Ubezpieczenia,
  • informacje praktyczne, ułatwiające przygotowanie się do wycieczki.

Odpłatność za wycieczkę należy uiścić zgodnie z podanym harmonogramem. Zapewniamy atrakcyjny, gwarantujący finansowe bezpieczeństwo podział płatności na 2 części:

  • WPŁATA 1. (zaliczka 1500 PLN) – uiszczana w ciągu 3 dni kalendarzowych od zawarcia umowy. Wpłata stanowi ostateczne potwierdzenie rezerwacji wycieczki.
  • WPŁATA 2. (za przeloty w obie strony, ubezpieczenie oraz część odpłatności za wycieczkę; płatność w PLN) – dokonywana na 2 miesiące przed wylotem.

Wpłat 1. i 2. można dokonać:

  • przelewem tradycyjnym na podane w wiadomości konto bankowe;

Szczegółowe informacje w Regulaminie.

Rezerwacja on-line

    Podróżuję samotnie, zgadzam się
    na dokwaterowanie do drugiej osoby

    Zobacz także

    Wszelkie prawa zastrzeżone © 2024 Tamada Tour

    Realizacja: Codenest